Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędy w ocenie instrumentalności postępowania karnoskarbowego i zawieszenia biegu przedawnienia, skierował sprawę do ponownego rozpoznania, uznając zasadność skargi kasacyjnej organu podatkowego.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe wobec zakończenia postępowania merytorycznego i wydania decyzji podatkowej. Umorzenie postępowania zażaleniowego przez DIAS było zasadne.

Podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Faktury takie, określane jako "puste", nie spełniają wymogu "strony materialnej" niezbędnej dla opodatkowania VAT.

Adresowanie decyzji do podmiotu, który nie ma legitymacji procesowej, prowadzi do jej nieważności oraz narusza zasadę prawidłowego ustalenia strony postępowania administracyjnego, skutkując uchyleniem decyzji przez sąd administracyjny.

Podejmując inicjatywę dowodową na podstawie art. 188 O.p., strona postępowania podatkowego nie może oczekiwać, że zwalczy ustalenia organów mnożąc wnioski dowodowe co do kwestii pozbawionych cechy „okoliczności mającej znaczenie dla sprawy”. Jednocześnie nie może liczyć na to, że każda odmowa przeprowadzenia takiego „nieistotnego” dowodu (na okoliczność nieistotną z punktu widzenia przepisów prawa

Podatnik nie może dokonywać skutecznych korekt faktur wpływających na rozliczenie podatkowe VAT po upływie terminu przedawnienia tego zobowiązania, bez względu na brak ograniczeń czasowych w ustawie o podatku od towarów i usług.

Zarządca masy sanacyjnej M. S.A. skutecznie udzielił pełnomocnictwa doradcy podatkowemu, zapewniając prawidłową reprezentację w postępowaniu. Sąd uznał też legalność zawieszenia terminu przedawnienia, akceptując zasadność wszczęcia postępowania karnoskarbowego.

Wadliwe uznanie zakończenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych G. sp. z o.o. za rok 2012, wynikające z błędnej oceny skuteczności doręczenia zawiadomienia oraz niezrozumienia zasad wpisu zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym. WSA winien ponownie zbadać zgodność z prawem zaskarżonej decyzji.

W świetle art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy słusznie stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie tego terminu. Skarga kasacyjna K. sp. z o.o. oddalona jako bezzasadna.

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest niedopuszczalne, jeśli strona uchybi terminowi z przyczyn niezależnych od winy, a złożony wniosek o jego przywrócenie jest spóźniony zgodnie z art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej.

Miasto na prawach powiatu wykonując zadania związane z budową i remontem dróg publicznych, nie działa w charakterze podatnika w rozumieniu u.p.t.u., wobec czego nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z tymi drogami.

Dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c Ordynacji podatkowej, zawiadomienie o zawieszeniu biegu przedawnienia należy doręczyć pełnomocnikowi podatnika. Nieprawidłowe doręczenie czyni zawieszenie nieskutecznym.

Zwolnienie podatkowe w państwie obcym może dotyczyć jedynie podatnika, który podlega jurysdykcji podatkowej tego państwa; brak podlegania tej jurysdykcji wyklucza możliwość powoływania się na zwolnienie jako podstawę zastosowania metod unikania podwójnego opodatkowania.