W sprawie o sygn. akt I FSK 317/21, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie było instrumentalne, a w przypadku rozbieżności w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, decydująca jest wersja angielska.

Polski płatnik jest zobowiązany do stosowania się do treści art. 11 ust. 1 i ust. 2 Konwencji polsko-szwedzkiej na podstawie wersji angielskiej, co determinuje obowiązek uwzględnienia statusu rzeczywistego beneficjenta odsetek przy rozstrzyganiu o zwolnieniu z podatku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że czynności podwyższenia kapitału zakładowego w spółkach, w których udział mają jednostki gospodarki uspołecznionej, nie podlegały opodatkowaniu podatkiem kapitałowym na dzień 1 lipca 1984 r., co obliguje Polskę do ich zwolnienia również po akcesji do UE, zgodnie z Dyrektywami 69/335/EWG i 2008/7/WE.

Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie obliguje podatnika do złożenia zeznania podatkowego; brak tego obowiązku skutkuje stosowaniem krótszego terminu przedawnienia, co wyłącza pięcioletni okres z art. 68 § 2 pkt 1 o.p.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, będące w posiadaniu przedsiębiorcy, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla gruntów z nią związanych, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

NSA stwierdził, że brak zachowania należytej staranności kupieckiej przez podatnika przy współpracy z zagranicznymi kontrahentami uzasadnia odmowę zastosowania preferencyjnej stawki VAT i odliczenia podatku. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego nie uniemożliwia zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

W sytuacji braku bliskości terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy nie ma obowiązku szczegółowego uzasadniania kwestii instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego w decyzji podatkowej, jeśli dostępna dokumentacja jednoznacznie nie wskazuje na taką instrumentalność.

W przypadku wniosku o interpretację indywidualną dotyczącą zastosowania preferencyjnej stawki VAT, jeżeli ustalenie stawki nie wymaga klasyfikacji statystycznej, sprawa nadal może być przedmiotem Wiążącej Informacji Stawkowej (WIS), a odmowa wydania interpretacji indywidualnej jest zasadna.

Zaskarżony wyrok uchyla się na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., zaś sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu celem ponownej oceny kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego przez organ podatkowy, ukierunkowane wyłącznie na zawieszenie terminu przedawnienia, nie odnosi skutku prawnego. NSA zalecił ponowne rozpatrzenie sprawy przez WSA z zachowaniem powyższej wytycznej.