Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym w okresie 1 lipca 2020 r. – 6 września 2021 r., podatnik miał prawo do korekty deklaracji VAT w zakresie nieujętego w niej podatku importowego na podstawie ogólnych przepisów Ordynacji podatkowej.

Art. 33a ust. 1 u.p.t.u. nie wyklucza możliwości korekty deklaracji podatkowej, w której nie rozliczono w pełni podatku z tytułu importu towarów, co wynika z uregulowań art. 81 § 1 o.p. umożliwiających korektę deklaracji, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

NSA stwierdził, że konkurencja 'szachy drużynowe open' nie jest objęta programem igrzysk głuchych, co wyklucza przyznanie stypendium na podstawie art. 32 ust. 1f ustawy o sporcie; zatem uchyla wyrok WSA i oddala skargę.

"Szachy drużynowe open" nie są objęte programem igrzysk głuchych, wobec czego Minister Sportu i Turystyki zasadnie zastosował art. 32 ust. 1g pkt 1 ustawy o sporcie przy rozpatrzeniu wniosku o przyznanie stypendium sportowego, a zaskarżenie decyzji w tym zakresie było niezasadne.

Prawo podatnika do korekty deklaracji podatkowej wynika z art. 81 Ordynacji podatkowej, a przepisy art. 33a ustawy o VAT nie wyłączają tego prawa, nawet przy stosowaniu procedury uproszczonej w rozliczeniu podatku z tytułu importu towarów.

Podatnik nie traci prawa do korekty deklaracji podatkowej na zasadach art. 33a u.p.t.u., jeśli nie spełnił wymogu terminowego rozliczenia VAT z tytułu importu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, co deklaruje Ordynacja podatkowa.

Organizowanie gier na automatach zawierających element losowości bez koncesji lub zgłoszenia stanowi naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych i uzasadnia nałożenie kary finansowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o nałożeniu kary pieniężnej na "A." Sp. z o.o. za urządzanie gier na automatach bez koncesji jest zgodna z przepisami ustawy o grach hazardowych, a kontrola celno-skarbowa nie naruszała terminu proceduralnego.

NSA przyjmuje, iż automaty umożliwiające uczestniczenie w grach o charakterze losowym, zgodnie z ustawą o grach hazardowych, wymagają spełnienia formalnych wymogów koncesyjnych, niezależnie od poglądów zarządcy co do charakteru gry. W konsekwencji, brak spełnienia tych wymogów uzasadnia nałożenie kary finansowej.

Obowiązek zwrotu dotacji niewykorzystanej zgodnie z przeznaczeniem powstaje z mocy prawa i jego dochodzenie nie ulega przedawnieniu przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym dotacja była udzielona.

Art. 33a ust. 1 u.p.t.u. nie wykluczał prawa do korekty deklaracji podatkowej w okresie przed wprowadzeniem ograniczeń, co oznacza, że korektę można przeprowadzić zgodnie z zasadami ogólnymi ordynacji podatkowej. Limitacje tego prawa muszą być wyraźnie określone przez ustawodawcę.

Brak wyraźnego zakazu korekty deklaracji podatkowej w art. 33a ustawy o VAT nie wyłącza prawa podatnika do skorygowania deklaracji na podstawie art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, co skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych oraz umorzeniem postępowania.

Gry urządzane przez spółkę T. Sp. z o.o. na automatach, które zawierają element losowości, kwalifikują się jako gry hazardowe zgodnie z ustawą o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary za brak koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia.

Sąd potwierdza, że urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji skutkuje administracyjną karą pieniężną w wysokości określonej przepisami ustawy o grach hazardowych. Skarżący, angażując się w ten proceder bez wymaganych zezwoleń, podlega odpowiedzialności bez możliwości miarkowania kary.

Opłata za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego we własność nie stanowi świadczenia okresowego, a potrącenie wobec gminy jest nieskuteczne. Procedury egzekucyjne administracyjne winny być wnikliwe w kontekście działalności gospodarczej gminy.

WSA prawidłowo oddalił skargę T. Sp. z o.o., uznając koncesję za wymaganą dla gier losowych na automatach. Skarga kasacyjna była niezasadna, a kontrola celno-skarbowa oraz postępowanie organów zgodne z prawem.

Art. 33a ust. 7 ustawy o VAT nie stanowi przeszkody dla dokonywania korekt deklaracji podatkowych. Możliwość korekty wynika z art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, zaś ograniczenia muszą być wyraźnie przewidziane przez przepis prawa.

Brak podstaw prawnych do pozbawienia podatnika prawa do korekty deklaracji podatkowej przy rozliczaniu VAT z tytułu importu towarów na podstawie art. 33a ustawy o VAT. Organy niesłusznie zastosowały odmienne metody płatności podatku w zgłoszeniu celnym.

Art. 33a ust. 1 ustawy o VAT nie pozbawia prawa do korekty deklaracji podatkowej; sąd uchylił decyzje organów celnych skutkujące zmianą metody płatności VAT od importu, uznając, że podatnik mógł dokonać stosownej korekty, o ile zachowano procedury uprawnione przez Ordynację podatkową.

Podatnik ma prawo skorygować deklarację VAT z tytułu importu towarów, chyba że wyraźnie zabraniają tego przepisy szczególne. Art. 33a ust. 7 ustawy o VAT, w stanie prawnym przed wrześniem 2021 roku, nie odbierał tego uprawnienia. NSA uchylił decyzje administracyjne, dając pierwszeństwo zasadzie korekty deklaracji podatkowej.

Samo powołanie sędziego na wniosek zmienionej ustawowo Krajowej Rady Sądownictwa nie stanowi wystarczającej podstawy do wznowienia postępowania, o ile brak dodatkowych przesłanek naruszających niezawisłość i bezstronność orzekania.

Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest uzasadniony interesem społecznym, co potwierdza zasadność jej przyznanego statusu strony, niezależnie od celów indywidualnych członków; skarga kasacyjna oddalona.