Podatnik w stanie prawnym przed 7 września 2021 r. miał prawo do korekty deklaracji VAT dotyczącej podatku należnego z tytułu importu na zasadach art. 33a ust. 1 u.p.t.u., gdyż brak był wyraźnego zakazu prawnego i stanowisko to wspiera ochrona praw podatnika zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług nie wyłącza możliwości dokonania korekty deklaracji podatkowej dotyczącej rozliczenia VAT z tytułu importu towarów. Deklaracje korygujące są dopuszczalne i wiążą się z podstawowym prawem podatnika do samoobliczenia podatku.

Art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług nie wyklucza możliwości skorygowania deklaracji VAT w odniesieniu do importu towarów, a prawo to przysługuje na ogólnych zasadach z art. 81 o.p., chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Organy podatkowe nie mogą ograniczać tego prawa bez wyraźnej podstawy prawnej.

Sąd uznał, że organizowanie gier hazardowych bez wymaganych zezwoleń, traktowanych jako gry zawierające element losowości, podlega sankcjom zgodnie z ustawą o grach hazardowych, a przeprowadzony eksperyment jest zgodny z wymogami dowodowymi.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza stanowisko o rażącej bezczynności Prezydium NRA w rozpoznaniu zażalenia oraz przyznanie rekompensaty finansowej, uznając, że niepodjęcie działań przez ponad 6 lat stanowiło awersję do obowiązków administracyjnych.

Bezczynność organu w rozpatrywaniu zażalenia przez okres przekraczający sześć lat, w sytuacji gdy wszystkie niezbędne do jego dokonania materiały były dostępne, stanowi rażące naruszenie zasady szybkości postępowania administracyjnego, prowadząc do oddalenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Dla nałożenia kary pieniężnej za brak opłaty elektronicznej konieczne jest pełne wyjaśnienie faktycznych okoliczności sporu i ich zgodność z zasadą proporcjonalności, przy jednoczesnym dopełnieniu przez użytkownika obowiązku uiszczenia opłaty przed przejazdem.

Udział organizacji społecznych w postępowaniach administracyjnych, nawet w przypadku działalności konkurencyjnej, jest uzasadniony interesem społecznym, zwłaszcza kiedy ich celem jest doskonalenie standardów świadczenia usług publicznych i ochrona konsumentów.

Fakt nominacji sędziego przez Prezydenta na wniosek KRS, ukształtowanej ustawowo, nie wystarcza do podważenia niezawisłości i bezstronności składu orzekającego, jeśli brak innych szczególnych okoliczności kwestionujących te wartości.

Konkurencja szachy drużynowe open, w której uczestniczył skarżący, nie jest objęta programem igrzysk głuchych, co wyklucza przyznanie stypendium na podstawie art. 32 ust. 1f pkt 2 ustawy o sporcie. Decyzja Ministra Sportu oparta była właściwie na art. 32 ust. 1g.

Posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych, niezależnie od częściowej dzierżawy lokalu innemu podmiotowi. Zarzuty proceduralne skargi kasacyjnej muszą być precyzyjnie sformułowane.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 października 2025 r. (sygn. II GZ 608/24) oddalił skargę Prezydium NRA o wznowienie postępowania. Samo powołanie sędziego przez KRS, ukształtowaną w 2017 r., nie stanowi podstawy do wznowienia, bez wskazania dodatkowych okoliczności podważających jego niezawisłość.

Posiadacz zależny lokalu, w którym umieszczono niezarejestrowane automaty do gier, ponosi odpowiedzialność finansową, nawet jeśli podnajął część lokalu osobie trzeciej. Odpowiedzialność za lokal spoczywa na posiadaczu formalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż przyznanie stypendium sportowego wymaga, by konkurencja była objęta programem igrzysk; błędne utożsamienie dyscypliny sportowej z konkurencją narusza art. 32 ust. 1f ustawy o sporcie.

Umieszczenie reklamy na przyczepie w pasie drogowym, bez odpowiedniego zezwolenia zarządcy drogi, stanowi czyn podlegający sankcji pieniężnej, przy czym powierzchnię dla celów karnych określa się poprzez sumowanie wszystkich płaszczyzn nośnika reklamowego.

Umieszczenie reklamy na przyczepie zaparkowanej w pasie drogowym, widocznej z drogi i bez uzyskania odpowiedniego zezwolenia, stanowi zajęcie pasa drogowego w rozumieniu ustawy o drogach publicznych i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej na podstawie art. 40 ust. 12 u.d.p.

Podatnikowi przysługuje prawo do dokonania korekty deklaracji podatkowej z tytułu importu towarów na zasadach art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, co wynika z postanowień art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej; ograniczenia tego prawa są niedopuszczalne bez wyraźnego zapisu ustawowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej, podatnik ma prawo do skorygowania deklaracji VAT, jeżeli prawo nie stanowi inaczej, co obejmuje deklaracje dotyczące importu towarów zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy o VAT.