Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną na decyzję organu podatkowego z uwagi na brak zgłoszenia poprawnych zarzutów kasacyjnych względem zastosowania art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, które było istotą sprawy.

Naklejka informacyjna na pojemniku na odpady nie spełnia wymogów formalnego powiadomienia właściciela nieruchomości o niewłaściwej segregacji, zgodnie z art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., co jest warunkiem wszczęcia postępowania o nałożenie podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Uznaje się, że kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji, w przypadku przekształceń spółek, nie jest koszt historyczny związany z nabyciem udziałów w spółce pierwotnej, lecz wartość emisyjna akcji przekształconej spółki.

Zaliczanie wpłat na podstawie decyzji administracyjnych uchylonych i wstrzymanych jest nieskuteczne, gdyż niweczy ochronny efekt tych orzeczeń sądowych, co narusza interesy podatnika gwarantowane prawem.

Jeśli wyrok TK uzna przepis za niekonstytucyjny, decyzje wydane na tej podstawie mogą podlegać wznowieniu pod warunkiem prawidłowego rozpatrzenia przesłanek wznowieniowych przez organ podatkowy.

Wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wymaga udowodnienia, że nowe okoliczności faktyczne lub dowody nie były znane organowi podatkowemu w chwili wydania decyzji i są istotne dla sprawy. Brak spełnienia tych warunków prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej.

Przesłanka wznowienia z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. ma charakter wyjątkowy i wymaga łącznego spełnienia czterech warunków: istnienia nowych okoliczności faktycznych lub dowodów, ich „nowości” względem materiału sprawy, ich istnienia w dniu wydania decyzji oraz nieznajomości tych okoliczności lub dowodów przez organ wydający decyzję.

Za nieruchomości związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. należy uznać te nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa, są funkcjonalnie związane z jego działalnością albo mogą być potencjalnie wykorzystane dla realizacji tej działalności.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości infrastruktury kolejowej, przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., nie stanowi selektywnej pomocy publicznej, wobec czego jest zgodne z art. 107 ust. 1 TFUE i może być stosowane bez notyfikacji do Komisji Europejskiej.

Opodatkowanie zryczałtowanego podatku od ujawnionych dochodów za 2014 rok przez organy podatkowe było zgodne z przepisami prawa, a skarga kasacyjna została oddalona ze względu na prawidłowość oceny dowodów i zgodność postępowania z zasadą prawdy obiektywnej.

Koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji przekształconej spółki akcyjnej obejmują wartość bilansową majątku spółki poprzedniczki, niezależnie od historycznych kosztów nabycia udziałów.

Brak podniesienia zarzutu naruszenia art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej w skardze kasacyjnej, mimo wcześniejszych rozstrzygnięć organów, czyni skargę oczywiście bezzasadną, skutkując jej oddaleniem na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku NSA z dnia 8 marca 2023 r. jest niezasadna. Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowo zdecydował, że nie doszło do rażącego naruszenia prawa unijnego i oddalił skargę, nie dostrzegając podstaw do kwestionowania wcześniejszej klasyfikacji PKWiU dokonanej przez organy podatkowe.

W przypadku bezemisyjnego połączenia spółek w trybie art. 5151 k.s.h., brak emisji udziałów wyklucza powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8d u.p.d.o.p.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 o.p. jest niedopuszczalne, gdy powoływane okoliczności były znane stronom lub organom przed wydaniem ostatecznej decyzji. Decyzje ostateczne mogą być wzruszane tylko w sytuacjach wyjątkowych, wykazujących nowe okoliczności nieznane w chwili orzekania.

Zwolnienie członka zarządu z odpowiedzialności na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania dochowania należytej staranności przy prowadzeniu spraw spółki; nie może ono opierać się wyłącznie na twierdzeniu, że w chwili powstania trwałej niewypłacalności jedynym wierzycielem spółki był Skarb Państwa.

Decyzja podatkowa winna być skutecznie doręczana na aktualny adres zamieszkania osoby trzeciej, odpowiadającej za cudzy dług podatkowy, zgodnie z art. 148 § 1 o.p. Brak obowiązku aktualizacji adresu dla osób trzecich wyklucza skuteczne doręczenie decyzji na nieaktualny adres wskazany w ewidencji.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, w tym odsetek. Faktury wystawione przez nierzetelne podmioty nie mogą być podstawą uznania kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie dokumentują rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.

Postępowanie wznowieniowe w trybie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. nie może być prowadzone w oparciu o okoliczności znane w dniu decyzji, lub działania późniejsze, nie zmieniające materialnoprawnych przesłanek decyzji o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członków zarządu.

Z odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 § 1 O.p. zwalnia wyłącznie złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, tzn. w takim momencie, gdy majątek spółki pozwala jeszcze na choćby częściowe i równomierne zaspokojenie wierzycieli.