Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, utrzymuje w mocy wyrok Sądu I instancji, tym samym oddalając skargę kasacyjną, uznaje, że urządzanie gier na automatach bez koncesji stanowi naruszenie prawa, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając deklaratoryjny charakter decyzji o solidarnej odpowiedzialności za zwrot dofinansowania. Termin przedawnienia liczony jest od chwili doręczenia decyzji administracyjnej, nie wezwania do zapłaty.

Rada Miasta nie może różnicować opłat za bilety oraz ustalać wysokości opłat dodatkowych bez odpowiedniej delegacji ustawowej. Uchwały wpływające na sytuację materialną pracowników muszą być konsultowane ze związkami zawodowymi. Przekroczenie tych kompetencji skutkuje stwierdzeniem nieważności uchwały.

Za czynności analityczno-dokumentacyjne, jako elementy nadzoru sanitarnego, pobierana jest opłata w wysokości kosztów ich wykonania, na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Nie jest obligatoryjne, by czynności miały charakter "ponadstandardowy".

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest prawidłowo osadzony prawnie, a jego egzekucja poprzez postępowanie administracyjne nie narusza przepisów prawa ani nie stanowi naruszenia praw konstytucyjnych skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez niewykonanie sądowych wskazań skutkuje uchyleniem administracyjnych decyzji dotyczących nałożenia kar za zajęcie pasa drogowego. Organy administracyjne zobowiązane są do bezwzględnego stosowania się do wskazówek sądu celem prawidłowego ustalenia powierzchni zajęcia oraz weryfikacji przesłanek odstąpienia od kary.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, wskazał na niejasne uzasadnienie wyroku WSA, co uniemożliwia ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia.

Działalność polegająca na przewozie osób podlega obowiązkowi posiadania licencji transportowej, a jej brak w trakcie kontroli uzasadnia nałożenie kary finansowej. Przewóz okazjonalny musi spełniać określone ustawą warunki formalne. (NSA 2025)

Przewóz osób za pomocą aplikacji mobilnej, odbywany pojazdem spełniającym kryteria techniczne, stanowi transport drogowy wymagający licencji. Nałożenie kary za przewóz okazjonalny jest uzasadnione przy stwierdzeniu naruszenia art. 18 ust. 5 Ustawy o transporcie drogowym. Skarga kasacyjna oddalona.

Lokalizacja zjazdów publicznych z drogi klasy GP dopuszczalna jest wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych, z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu. Decyzje administracyjne respektujące tę zasadę nie zostają uchylone na etapie kasacyjnym przy braku istotnego naruszenia prawa.

Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej przez jednego wspólnika spółki cywilnej nie jest skuteczne, jeśli pozostali wspólnicy nie dokonali tego aktu prawnego, co oznacza utrzymanie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego dla zgłaszającego wspólnika.

Grzywna nałożona na podstawie art. 5 u.z.z. w celu przymuszenia wykonania obowiązku szczepienia ochronnego jest zgodna z przepisami prawa materialnego i procesowego; obowiązek ten wynika z ustawowych regulacji, a jego egzekucja nie narusza konstytucyjnych praw ani wolności skarżącej.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest prawnie wymagalny i zgodny z obowiązującymi przepisami, a jego egzekwowanie w drodze administracyjnej nie narusza prawa, pomimo wskazanych zastrzeżeń konstytucyjnych odnoszących się do regulacji proceduralnych.

Gminny program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, będący aktem wewnętrznego charakteru, nie wymaga waloru aktu prawa miejscowego, a proceduralne wady w jego przyjęciu, o ile nie wpływają na jego merytoryczną zgodność z prawem, nie skutkują jego nieważnością.

Gry hazardowe urządzone na automatach, które zawierają element losowości, podlegają rygorom ustawy o grach hazardowych, co nakłada obowiązek uzyskania koncesji. Skarga kasacyjna na niekorzyść organów administracji publicznej od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za brak koncesji jest niezasadna, gdyż urządzenia wykorzystywane do gier posiadały cechy losowości.

Znak towarowy "COVI-SEPT" ma charakter opisowy i nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, co uniemożliwia udzielenie prawa ochronnego. Monopolizacja tego oznaczenia ograniczałaby swobodę działania innych podmiotów na rynku.

Czynności analityczne i uzgodnieniowe, będące związane z nadzorowaniem sanitarnym inwestycji, mieszczą się w obrębie "innych czynności" przewidzianych w art. 36 ust. 1 u.p.i.s., za które można pobierać opłatę. Ustalenie opłaty nie wymaga dowodzenia wyjątkowości tych działań.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę, uznając, że decyzje administracyjne nie podlegają merytorycznej modyfikacji w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Wyjaśnienie niejasności nie może prowadzić do zmiany decyzji.

NSA stwierdził, że decyzje odmowne dotyczące lokalizacji zjazdu zostały prawidłowo uchylone przez WSA z uwagi na błędy proceduralne i niewystarczającą ocenę dowodów. Oddalono skargę kasacyjną SKO, uznając decyzje administracyjne za niewystarczająco uzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodną z prawem decyzję o stwierdzeniu przewlekłej choroby zawodowej na podstawie orzeczenia lekarskiego, odrzucając zarzuty spółki dotyczące błędnej oceny dowodów i niewystarczającego zbadania wpływu czynników pozazawodowych na stan zdrowia pracownika.

Nie zachodzi ustawowa przesłanka zawieszenia postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak "Ibuprex" w ramach postępowania spornego, gdy odrębne postępowania dotyczą innych znaków towarowych, brak zatem zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawidłowość nałożenia kary przez organ na skarżącego za przewóz drogowy bez wymaganego zezwolenia i oddala skargę kasacyjną jako oczywiście bezzasadną, z uwagi na odpowiednie zastosowanie obowiązujących przepisów prawa i brak istotnych uchybień proceduralnych.

Odmowa wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji jest uzasadniona, jeżeli decyzja nie zawiera niejasności prawnych, a wnioski o wyjaśnienie nie mogą prowadzić do merytorycznych zmian w treści decyzji administracyjnej.