Automaty oferujące gry z elementami losowości, niezależnie od dostępności dodatkowych funkcji, podlegają reżimowi koncesyjnemu ustawy o grach hazardowych. Ich użycie bez koncesji stanowi podstawę do nałożenia kar pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że korzystanie z automatów do gier zawierających element losowości bez wymaganej koncesji narusza prawo, co skutkuje utrzymaniem nałożonej kary pieniężnej. Wyrok potwierdza prawidłowość ustaleń faktycznych i prawnych dokonaną przez WSA oraz organ administracji skarbowej.

Spółka "A." Sp. z o.o. urządzała gry na automatach, które zawierały element losowości, co kwalifikowało te gry jako hazardowe w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Brak koncesji i zezwolenia na takie działania naruszał przepisy ustawy, a zatem nałożenie kary było zasadne.

NSA uznaje gry urządzane na automatach przez "A." Sp. z o.o. bez koncesji jako gry hazardowe wymagające odpowiedniego zezwolenia, opierając się na zawartości elementu losowości w tych grach (art. 89 ustawy o grach hazardowych).

Sąd podtrzymał cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki, wskazując na bezwzględny obowiązek organów farmaceutycznych do cofnięcia zezwolenia w przypadku naruszenia Prawa farmaceutycznego, co podważa rękojmię należytego prowadzenia apteki.

Oddalenie skargi kasacyjnej I.S.-D. potwierdza słuszność decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego o nałożeniu kary z tytułu prowadzenia apteki bez zezwolenia. Organ administracyjny działał zgodnie z prawem i zasadami postępowania dowodowego.

Sąd uznaje, że gry urządzane przez „A.” Sp. z o.o. na automatach wymagają koncesji z uwagi na ich losowy charakter i odmawia uwzględnienia skargi kasacyjnej, potwierdzając zgodność z prawem decyzji organów podatkowych dotyczącej nałożonej kary.

Automaty do gier, na których urządzano gry losowe bez koncesji lub zezwolenia, spełniają przesłanki gier hazardowych z art. 2 u.g.h., co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h.

Obowiązek przedstawienia dokumentacji farmaceutycznej na żądanie organu zezwalającego obowiązuje wyłącznie w ramach prowadzonej inspekcji lub kontroli, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tymi procedurami na podstawie art. 37at ust. 8 u.p.f.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji uzależniającej równoważność zagranicznego tytułu specjalisty, gdyż decyzja ta, choćby hipotetycznie obarczona brakami proceduralnymi, nie narusza prawa w sposób rażący.

Decyzja administracyjna odmawiająca zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki może zostać uchylona, jeśli w postępowaniu kasacyjnym stwierdzony zostanie błąd w zasądzeniu kosztów oraz jeżeli decyzja organu nie była poprzedzona pełną analizą przesłanek wykazania słusznego interesu strony.

Sąd potwierdza, że sprzedaż do oddziału zagranicznego jest równoznaczna z działalnością poza terytorium RP, co wymaga zgłoszenia do GIF. Brak takiego zgłoszenia skutkuje zasadnym nałożeniem administracyjnej kary pieniężnej.

Działając na podstawie art. 151 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą kary za urządzanie gier na automatach bez koncesji, potwierdzając istnienie elementu losowości w grach oraz prawidłowość ustaleń faktycznych dokonanych przez organy administracyjne i Sąd I instancji.

Brak uzasadnienia uchwały gminnej, mającej charakter uznaniowy, stanowi istotne naruszenie prawa, uniemożliwiające sądową kontrolę legalności, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.

Brak uzasadnienia uchwały Rady Gminy o charakterze uznaniowym, jak ta dotycząca zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem jej nieważności.

NSA oddalił skargę kasacyjną na postanowienie o nałożeniu grzywny za niewykonanie obowiązku szczepień ochronnych, wskazując na brak uzasadnionych podstaw kasacyjnych oraz legalność obowiązków i działań administracyjnych w świetle prawa krajowego i międzynarodowego.

Wymagalność obowiązków szczepień ochronnych administracyjnie jest legalna, mimo niekonstytucyjnej formy ich ogłoszenia przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Brak podstaw prawnych podważania legalności obowiązkowych szczepień pod względem materialnym.

Obowiązek szczepień ochronnych jest zgodny z prawem i nie stanowi naruszenia Konstytucji RP ani Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Oddalono skargę kasacyjną uznając zarzuty niewłaściwie przedstawione i bezzasadne formalnie.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych nie narusza przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, a przepisy te są zgodne z Konstytucją RP.

Obowiązki szczepień ochronnych wynikające z normatywnych regulacji nie mogą zostać podważone co do ich materialnej legalności na podstawie rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, jeżeli wyrok TK jedynie kwestionuje formę tych regulacji, a nie ich konstytucyjną podstawę.