W postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, orzekając, że decyzja odszkodowawcza nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wysłuchania biegłych na rozprawie nie wpłynął istotnie na kwotę odszkodowania ustaloną zgodnie z wcześniejszymi przepisami.
Publiczne ujawnienie imienia i nazwiska przez przewoźnika w celu weryfikacji uprawnień w publicznym miejscu, nie narusza zasad RODO, gdy spełnia warunki niezbędności umownej z art. 6 ust. 1 lit. b RODO.
Polski Fundusz Rozwoju S.A., jako podmiot, w którym Skarb Państwa ma pozycję dominującą, jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, niezależnie od wykonywania przez PFR zadań publicznych.
W sprawie o sygn. akt II GSK 1458/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną organu, podtrzymując wyrok NSA I instancji w przedmiocie bezczynności Przewodniczącej Krajowej Rady Sądownictwa w dostępie do informacji publicznej. Wydano orzeczenie o konieczności rozpoznania skargi na nienależyte wykonanie obowiązków informacyjnych.
Skarga kasacyjna dotycząca odmowy świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję z powodów proceduralnych, a nie materialnoprawnych, zaś zarzut błędnej interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. okazał się nieadekwatny.
Sąd nie jest uprawniony do merytorycznej oceny diagnoz i decyzji komisji lekarskich; kontroluje jedynie prawidłowość proceduralną decyzji administracyjnych, mierzoną zgodnością z przepisami prawa.
W przypadku skreślenia fundacyjnego gabinetu weterynaryjnego z ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt, sąd powinien wszechstronnie ocenić, czy konieczne jest prowadzenie przez fundację działalności gospodarczej, odnosząc się do zaskarżonych przepisów materialnych i obowiązków proceduralnych sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umorzenie postępowania przez Prezesa UODO było zasadne. Brak dowodów na nieuprawnione przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez Spółkę uzasadniał decyzję organu.
Obowiązek wypłaty zaliczki na poczet odszkodowania, określony w art. 9z ustawy o transporcie kolejowym, nie dotyczy podmiotu wnioskującego o lokalizację linii kolejowej, który jednocześnie wnosi odwołanie od decyzji ustalającej wysokość odszkodowania.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie każda decyzja opatrzona klauzulą „zastrzeżone” spełnia materialne przesłanki tajności, a odmowa udostępnienia informacji musi być oparta na konkretnych, uzasadnionych potrzebach ochrony interesów państwowych.
Tajemnica zawodowa, zgodnie z art. 280 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, stanowi uzasadnioną podstawę do odmowy udostępnienia informacji publicznej o działaniach nadzorczych KNF, o ile ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesom rynkowym.
Kolizja żądań naprawczych nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania przez organ ochrony danych, lecz powinna być wyjaśniona w toku postępowania właściwego.