Uchwała Sejmiku Województwa Małopolskiego, zastępująca stanowisko "Naczelnej Pielęgniarki" nowym stanowiskiem, naruszała przepisy o działalności leczniczej oraz interes prawny samorządu pielęgniarek, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku WSA stwierdzającego jej nieważność.

NSA potwierdził, że ograniczenie wglądu do materiału dowodowego ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa musi być proporcjonalne i precyzyjnie uzasadnione, a organy nie mogą blankietowo zastrzegać całych dokumentów bez wykazania konkretnego zakresu informacji podlegających ochronie.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu dokonanej z rażącym naruszeniem przepisów prawa poprzez brak homologacji producenta na zmiany konstrukcyjne, uzasadnia wyeliminowanie tej decyzji z obrotu prawnego.

Brak dokumentu homologacyjnego przy rejestracji nie stanowi wystarczającej podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu, o ile naruszenie to nie jest rażące i nie wywołuje znaczących konsekwencji społeczno-gospodarczych.

Pismo prezesa urzędu nie stanowi aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., i nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem prawa wskutek dokonania istotnych zmian konstrukcyjnych bez wymaganej zgody producenta, co uzasadniało jej unieważnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji organów administracyjnych.

Rejestracja pojazdu bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 prd, zgodnie z rozporządzeniem UE nr 167/2013, co uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnej. NSA uznaje brak dokumentu za oczywiste naruszenie prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w związku z koniecznością przedstawienia dokumentu homologacji dla nowego pojazdu sprowadzonego spoza UE jest rażące, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej starosty Wałeckiego.

Decyzja rejestracyjna Starosty Wałeckiego naruszyła prawo poprzez brak wymaganego świadectwa homologacji, naruszenie to było oczywiste, lecz nie uznane za rażące. NSA potwierdził obowiązek stosowania przepisów unijnych dot. homologacji pojazdów.

Decyzja o rejestracji pojazdu, wydana w oczywistym naruszeniu art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz unijnego rozporządzenia nr 167/2013, mimo niepełnej dokumentacji homologacyjnej, jest nieważna z uwagi na rażący charakter uchybienia. Skarga kasacyjna oddalona.

W przypadku rejestracji nowego pojazdu rolniczego na terenie Polski wymóg przedstawienia odpowiednich dokumentów homologacji ma charakter bezwzględny i jego brak stanowi rażące naruszenie prawa prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

W związku z brakiem istotnego naruszenia prawa, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na wyrok WSA, podtrzymując legalność uchwały Rady Miejskiej dotyczącej maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż alkoholu.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu z istotnymi zmianami konstrukcyjnymi, bez odpowiedniego oświadczenia producenta, narusza rażąco przepisy prawa, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że decyzja o rejestracji pojazdu, podjęta bez zgody producenta na zmianę masy całkowitej, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności.

Skarga kasacyjna, jako bezzasadna, została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, w tym art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co prowadziło do jej unieważnienia.

Gmina nie może różnicować stawek opłat za zajęcie pasa drogowego na podstawie kryteriów niewymienionych w ustawie o drogach publicznych, co skutkuje nieważnością uchwały przekraczającej delegację ustawową.

W przypadku nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego organy mogą ustalać takie kwoty niezależnie od uprzedniego uchylenia decyzji przyznającej płatność, pod warunkiem, że beneficjent nie spełnił warunku posiadania zgłoszonych gruntów.