Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że uczestnictwo podatnika w karuzeli podatkowej, przy świadomości oszustwa, uzasadnia odmowę prawa do odliczenia VAT na podstawie art. 86 ustawy o VAT oraz prawa europejskiego.

Obowiązek podatkowy z tytułu wynajmu pojazdów powstaje w miesiącu użytkowania, niezależnie od wystawienia faktury, a skarżący nieprawidłowo zaniżył obrót i podatek w deklaracjach VAT-7K za II i III kwartał 2019 r. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Usługi świadczone przez podmioty zagraniczne na rzecz podatnika w postaci pośrednictwa i organizacji usług opieki, reklamy oraz marketingu, nie stanowią usługi kompleksowej opieki zdrowotnej i podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 23% bez uprawnienia do zwolnienia.

Dopuszczalne jest oparcie postępowania podatkowego na materiałach zgromadzonych w innych postępowaniach administracyjnych lub karnych, o ile spełniają one wymogi dowodowe określone w przepisach Ordynacji podatkowej, a brak bezpośredniego przeprowadzenia dowodów z udziałem strony nie narusza jej praw proceduralnych.

Metoda określenia proporcji podatku naliczonego przez organ jest prawidłowa, gdy gmina nie wykaże wyższej reprezentatywności innej metody w kontekście specyfiki działalności, na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz rozporządzenia.

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r., I FPS 1/21, obliguje sądy administracyjne do kontroli, czy wszczęcie postępowania karnego skarbowego było uzasadnione i nie służyło jedynie instrumentalnemu zawieszeniu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Możliwość odliczenia w pełni podatku VAT od kosztów eksploatacyjnych samochodu wykorzystywanego wyłącznie do działalności gospodarczej nie może być kwestionowana jedynie z powodu miejsca parkowania, jeśli inne przesłanki wskazują na wyłączność takiego użycia.

Rekompensaty otrzymywane przez gminę na podstawie porozumienia międzygminnego za organizację transportu zbiorowego nie stanowią odpłatnego świadczenia usług podlegającego VAT, lecz mają charakter publicznoprawny.

Skarga kasacyjna K.Z. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 25 stycznia 2022 r. dotycząca podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2016 r. nie zasługiwała na uwzględnienie, jako że nieprawidłowo zidentyfikowane i nieuzasadnione zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych oraz materialnych uniemożliwiały jej rozpoznanie. Zasądzono koszty postępowania kasacyjnego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej

Podatnik dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów węglowych objętych stawką inną niż zerowa, mimo zwolnienia na przeznaczenie, jest zobowiązany do zgłoszeń i składania uproszczonych deklaracji akcyzowych zgodnie z ustawą o podatku akcyzowym.

Zaskarżona decyzja organu naruszająca przepisy dotyczące oceny dowodów i zasady zaufania do organów została prawidłowo uchylona przez sąd I instancji; skarga kasacyjna była bezzasadna.

Oddalenie skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. przez Naczelny Sąd Administracyjny, potwierdza prawidłowość orzeczeń organów podatkowych i WSA w zakresie odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego i obowiązku zapłaty podatku należnego na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur VAT przysługuje wyłącznie, gdy nabycie i wykorzystanie towarów faktycznie miało miejsce oraz odpowiadało rzeczywistemu przebiegowi zdarzeń gospodarczych; samo posiadanie faktur od legalnie działających podmiotów nie wystarcza do odliczenia podatku.

Zwolnienie z podatku VAT usług kształcenia zawodowego wymaga oceny celów podmiotu świadczącego te usługi, które powinny być uznane za podobne do celów podmiotów publicznych zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE.