Stosowanie wykonania zastępczego w egzekucji administracyjnej nie wymaga nowego pozwolenia na budowę, jeśli rozstrzygnięcie nakładające obowiązek pozostaje w obrocie prawnym i egzekucja jest prawnie dopuszczalna.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną Ministra, potwierdził, że odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego bez należytej analizy interesu społecznego oraz bez wyczerpującego uzasadnienia narusza przepisy postępowania administracyjnego, tym samym podtrzymując uchylenie zaskarżonych decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przepisy ustawy o odpadach, jako regulacje szczególne, wyłączają zastosowanie ogólnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, dokonując uchylenia wyroku WSA w Warszawie i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Skarga kasacyjna oddalona jako niezasadna; wniosek o wznowienie postępowania wodnoprawnego złożony po upływie terminu ustawowego. Operat wodnoprawny traktowany jako dokument prywatny, nieuzasadniający wznowienia postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie pozostawał w bezczynności, ponieważ dostarczył stosowne odpowiedzi w zakresie pytań będących informacją publiczną, działając zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Skarga nie wykazała uchybień uzasadniających jej uwzględnienie.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania jest niezasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a, z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna nie wykazała rażącego naruszenia prawa przez decyzje SKO, nie dostrzegając przesłanek nieważnościowych decyzji z 2020 r. W związku z tym oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną, potwierdzając niezależność kontroli legalności decyzji środowiskowej z 2007 r. od uprzednich rozstrzygnięć w postępowaniu nadzwyczajnym.

Podmiot odbierający odpady komunalne, nieosiągający wymaganego poziomu recyklingu, podlega karze pieniężnej. Sprawozdanie roczne, zawierające rzeczywiste dane o odebranych i zrecyklingowanych odpadach, stanowi podstawę do jej nałożenia. Skarżąca nie dostarczyła dowodów obalających tę tezę.

Obowiązek wykonania urządzeń zapobiegających zalewaniu terenów sąsiednich może być nałożony na właściciela gruntu, jeżeli jego działania zmieniają odpływ wód opadowych ze szkodą dla gruntów sąsiednich.

W przypadku robót budowlanych rozpoczętych na podstawie nieostatecznej decyzji, a następnie uchylonych, zastosowanie znajduje tryb naprawczy z art. 50-51 Prawa budowlanego, zamiast reżimu samowoli budowlanej z art. 48 Prawa budowlanego, o ile inwestor uzyskał formalne pozwolenie.

NSA uchyla wyrok WSA w zakresie stwierdzenia nieważności uchwały planistycznej dotyczącej działek o szerokości poniżej 11 m z powodu uchybień proceduralnych, i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając pełny materiał dowodowy i argumentację gminy.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Radzyniu Podlaskim nie pozostawał w bezczynności wobec wniosku o udostępnienie informacji, działając zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Zaskarżony wyrok WSA oddalający skargę na bezczynność organu odpowiada prawu.

Organ, wydając pozwolenie wodnoprawne, jest zobowiązany do rozważenia, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 (art. 96 ust. 1 u.i.o.ś.), nawet jeśli dotyczy to działań historycznie prowadzonych.

Na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dopuszczającym lokalizację spalarni odpadów, nie można wykluczać lokalizacji współspalarni odpadów, o ile funkcja i cel przedsięwzięcia są zgodne z innymi przepisami planu oraz przepisami prawa o odpadach.

Umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie przyznania wzrostu uposażenia zasadniczego było prawidłowe z uwagi na utratę statusu funkcjonariusza przez skarżącego, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym.

W przypadku niezrealizowania przez podmiot odbierający odpady wymaganego poziomu recyklingu, podlega on karze pieniężnej obliczonej zgodnie z art. 9x ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, przy czym odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny.

Podmiot odbierający odpady komunalne, który nie osiąga wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu, podlega karze pieniężnej obliczonej zgodnie z art. 9x ust. 2 u.c.p.g. NSAi potwierdza, że prawidłowe ustalenie poziomu recyklingu na podstawie danych przedstawionych w sprawozdaniu rocznym obciąża podmiot składający sprawozdanie. Skarga kasacyjna oddalona.

Przepis art. 32 ust. 1 u.m.p.o. w zw. z art. 3 ust. 1 lit b) iv) rozporządzenia nr 1013/2006 uzasadnia nałożenie kary pieniężnej na odbiorcę, który przyjął nielegalnie przemieszczane odpady, albowiem naruszenie przepisów nie może być oceniane jako znikome, szczególnie w kontekście międzynarodowej ochrony środowiska.

Zmiana terminu likwidacji szkoły nie stanowi nowej sprawy administracyjnej; organy administracyjne są związane wcześniejszym wyrokiem sądowym, co uniemożliwia wydanie nowej negatywnej opinii bez uwzględnienia wyników wcześniejszego postępowania sądowego.