Umowa zawarta pomiędzy Skarbem Państwa-Instytutem Wymiaru Sprawiedliwości a uczestniczką postępowania, dotycząca ankietowej analizy akt, powinna być kwalifikowana jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a nie jako umowa o dzieło.

Opłata egzekucyjna z tytułu zajęcia wierzytelności pieniężnych może być pobrana jedynie w przypadku faktycznego zajęcia środków. Wysokość opłat egzekucyjnych i manipulacyjnych powinna być proporcjonalna do skomplikowania czynności organu egzekucyjnego.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa jest prawidłowa, gdy brak jest wymaganego oświadczenia od producenta potwierdzającego homologację zmian technicznych pojazdu.

Decyzja stwierdzająca nieważność rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem prawa, jest zgodna z prawem. Zmiany konstrukcyjne pojazdu bez wymaganego oświadczenia homologacyjnego uzasadniają stwierdzenie nieważności rejestracji.

Sąd kasacyjny podtrzymał decyzje wojewódzkiego sądu administracyjnego. NSA stwierdził, że nałożenie obowiązku szczepień ochronnych i zastosowanie grzywny mieści się w ramach ustawowych uprawnień organów administracji sanitarnej. Zarzuty o niewłaściwości formalnej procedur egzekucyjnych i przymuszających stosowanych przez organy zostały uznane za bezzasadne.

NSA potwierdził, że przepis rozporządzenia z 19 marca 2021 r. dotyczący zakazu prowadzenia dyskotek został wydany z naruszeniem art. 22 i art. 92 Konstytucji, przekraczając ustawowe upoważnienie, co unieważniało podstawę prawną do nałożenia kary.

Decyzja wydana przez organ administracyjny może być uznana za nieważną, jeśli została podjęta z rażącym naruszeniem prawa, w tym przypadku braku wymaganego oświadczenia producenta potwierdzającego homologację zmienionych danych technicznych pojazdu.

Umorzenie postępowania dotyczącego naruszenia przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 przez Prezesa ULC bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego jest niezgodne z prawem, co obliguje do rozpatrzenia sprawy co do meritum naruszenia i nałożenia ewentualnych sankcji.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem przepisów o homologacji i rejestracji, tj. bez wymaganych oświadczeń od producenta, jest nieważna. Sąd potwierdził zgodność tej konkluzji z wymogami prawa o ruchu drogowym i właściwymi rozporządzeniami.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku postępowania o przyznanie płatności ekologicznych, ciężar dowodowy spoczywa na stronach; brak naruszenia zasad procesowych i materialnych przez organy administracyjne oraz WSA w Szczecinie uzasadniał oddalenie skargi kasacyjnej M.S. jako pozbawionej podstaw.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdy skarżący nie posiada interesu prawnego, wynikającego z normy prawnej, który uprawniałby do działania jako strona w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wznowienia postępowania ostatecznego.

NSA potwierdził nieważność decyzji rejestracyjnej pojazdu, wskazując na rażące naruszenie § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia w zw. z art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. Zmiany konstrukcyjne wymagały homologacji, której brak uzasadniał unieważnienie rejestracji.

W postępowaniu administracyjnym stroną jest wyłącznie podmiot, którego interes prawny znajduje oparcie w normie prawnej, co wyklucza uznanie posiadacza interesu faktycznego za stronę w kontekście art. 28 k.p.a. Brak statusu strony wyklucza możliwość domagania się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.S., podtrzymując stanowisko, że skarżący nie posiada interesu prawnego w postępowaniu wznowienia sprawy o przyznanie płatności bezpośrednich. Stroną postępowania jest wyłącznie wnioskodawca pierwotnego postępowania (art. 28 kpa).

Skarżący, nie posiadając interesu prawnego, nie jest stroną postępowania o przyznanie płatności, co uniemożliwia skuteczne wznowienie postępowania zakończonego na wniosek innego podmiotu. Zarzuty postawione w skardze kasacyjnej nie uzasadniają zmiany orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Brak możliwości przypisania odpowiedzialności sankcyjnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej użytkownikowi drogi publicznej, przy niepełnej regulacji prawnej systemu poboru opłat, gdy użytkownik posiadał dwie umowy i dwa urządzenia przypisane do tego samego pojazdu bez wyraźnego administracyjnoprawnego obowiązku aktualizacji danych.

Brak indywidualnego kalendarza szczepień czy przeciwwskazań nie wpływa na wymagalność obowiązku szczepień ochronnych, jako że ten jest skonkretyzowany w rozporządzeniu wdrażającym wytyczne ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych.

NSA: W przypadku korzystania z dwóch umów viabox na ten sam pojazd, błędy systemowe wynikające z niepełnej regulacji nie mogą być podstawą do nałożenia sankcji. Wymaga to ponownego rozpoznania w kontekście dostosowania odpowiedzialności administracyjnej do faktycznego stanu prawnego.

NSA wskazał, że obowiązek uiszczenia opłaty elektronicznej musi być poprzedzony precyzyjnie określonymi przez prawo obowiązkami. Brak regulacji dotyczących aktualizacji danych pojazdu przez użytkowników w ustawowym i podustawowym kontekście uniemożliwia jednostronne przypisanie winy za nieuiszczenie tej opłaty.