Opierając się na art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, strona w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie to wyłącznie inwestor. Przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności takiej decyzji nie może być przyznany osobom trzecim, nawet w kontekście potencjalnych naruszeń ich interesów prawnych.

Posiadanie przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym nie jest ściśle zależne od realnego naruszenia prawa, lecz może wynikać z potrzeby ustalenia oddziaływania inwestycji, nawet potencjalnie, zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego.

Koszty postępowania rozgraniczeniowego mogą zostać podzielone pomiędzy właścicieli sąsiadujących nieruchomości nawet, gdy inicjatorem postępowania jest tylko jedna ze stron, jeżeli postępowanie wykaże istnienie sporu granicznego.

Odmowa udostępnienia informacji przez Dyrektora MGOPS, jako informacji przetworzonej, była uzasadniona brakiem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przez skarżącą federację.

Inwestycja, która na mocy zmiany rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 maja 2022 r. nie spełnia kryteriów przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; postępowanie w tej materii należy umorzyć.

Czynność polegająca na odmowie wyłączenia karty ewidencyjnej zabytku z wojewódzkiej ewidencji zabytków nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia, lecz czynność materialno-techniczną, od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Odwołanie w tej sytuacji jest niedopuszczalne.

W drodze kasacji uchylono wyrok WSA, podtrzymując decyzję o odmowie pozwolenia na użytkowanie. Uznano, iż inwestycja w postaci hali sportowej nie spełnia norm przewidzianych przez art. 12 ustawy COVID-19, gdyż nie była prawnie dopuszczalna jako przedsięwzięcie w celu przeciwdziałania pandemii.

Dopuszczenie określonych funkcji w studium nie oznacza obowiązku ich wprowadzenia do planu miejscowego, który samodzielnie rozstrzyga o konkretnych rozwiązaniach planistycznych w zgodności z przepisami prawa. Ograniczenia w planie wynikające z ochrony ładu przestrzennego i dziedzictwa kulturowego są zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza legalność postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wstrzymaniu prac budowlanych, uznając, że organ dysponował wystarczającym materiałem dowodowym dla wydania takiego rozstrzygnięcia.

Decyzja o warunkach zabudowy, ze względu na swój deklaratoryjny charakter, nie podlega wstrzymaniu na podstawie art. 152 § 1 K.p.a., gdyż nie rodzi praw ani obowiązków możliwych do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym.

W przypadku zmiany stosunków wodnych na gruncie prowadzącej do szkody na sąsiednich nieruchomościach, właściwe organy mogą nałożyć obowiązek przywrócenia stanu pierwotnego, w przypadku potwierdzenia takiego faktu w opinii biegłego.

Opinie prawne sporządzone na potrzeby konkretnej sprawy postępowania dyscyplinarnego, mające charakter wewnętrzny i nieprzesądzające o kierunkach działania organu, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Odmawia się uznania skargi kasacyjnej, podtrzymując, że obowiązek potwierdzenia wpływu wniosku na gruncie art. 63 § 4 k.p.a. jest realizowany przez techniczne sposoby zapewniające dowód wniesienia podania, nie wymagające postępowania zaświadczeniowego.

Osoba pobierająca emeryturę nie ma prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli nie dokona wyboru świadczenia, rezygnując z pobieranego świadczenia emerytalnego. Przepis art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a) ustawy o świadczeniach rodzinnych wskazuje na negatywne przesłanki przyznania tego świadczenia.