Posłużenie się przez pełnomocnika cudzoziemca nieautentycznym dokumentem w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, skutkuje odmową jego udzielenia, a odpowiedzialność procesowa obejmuje skutki bezpośrednie dla mocodawcy (art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b u.o.c.).

Rada gminy może rozpatrzyć uwagi do projektu planu zagospodarowania przestrzennego poprzez jedno głosowanie nad całością uchwały, co nie stanowi istotnego naruszenia procedury planistycznej. Procedura nie wymaga indywidualnego głosowania nad każdą uwagą.

Ustalanie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej jest dopuszczalne, jeśli teren inwestycji można wyodrębnić, a naruszenia proceduralne, które nie wpływają na możliwość zaskarżenia decyzji, nie uzasadniają uchylenia wyroku.

NSA: Przewlekłość Wojewody w udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy narusza dyrektywę 2011/98/UE. Skarga kasacyjna nieusprawiedliwiona: organy muszą stosować unijne terminy mimo krajowych przepisów zawieszających.

Posiadanie co najmniej jednego dodatkowego miejsca zamieszkania na byłym terytorium RP, zgodne z przedwojennymi regulacjami, spełnia przesłankę domicylu z art. 2 pkt 1 ustawy z 2005 r., uzasadniając prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona, albowiem zrealizowanie celu wywłaszczenia wyklucza możliwość zwrotu nieruchomości, niezależnie od późniejszych zmian zagospodarowania terenu. Elementy zieleni uważa się za uzupełniające realizacji celu wywłaszczenia na potrzeby służb mundurowych.

Decyzje związane podlegają uchyleniu lub zmianie na podstawie art. 154 k.p.a., jeśli za takim działaniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, w kontekście zmieniającej się wykładni przepisów prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wywłaszczona nieruchomość nie jest zbędna na cel wywłaszczenia, gdyż cel ten został zrealizowany. Budowa Zakładów C. i towarzyszącej infrastruktury, w tym stref ochronnych, uzasadnia zatem odmowę zwrotu nieruchomości byłym właścicielom.

Nieuzasadniona jest skarga kasacyjna wobec wyroku oddalającego roszczenia spółki dotyczące akceptacji kryterium limytowego dla Listeria monocytogenes, gdyż przepisy, na które się powołano, nie wymagają takiej akceptacji organu.

Dostęp do akt postępowania karnego regulują przepisy Kodeksu postępowania karnego, które jako przepisy szczególne wyłączają stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej wobec tych akt. Skarga kasacyjna w sprawie dostępu do akt zakończonego postępowania karnego została oddalona.

Gdy wniosek o informację dotyczy dokumentu prywatnego, a nie publicznego, brak jest podstaw prawnych dla wydania decyzji odmownej na podstawie tajemnicy przedsiębiorstwa; uzasadnienie takiej decyzji musi jednak spełniać wymogi uzasadniające pełne zrozumienie stanu prawnego i faktycznego sprawy.

Art. 154 k.p.a. może być stosowany do decyzji związanych, jeśli zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej leży w zgodzie z interesem społecznym i słusznym interesem strony. Wyłączenie możliwości weryfikacji takich decyzji narusza zasadę praworządności.

Art. 130 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej obowiązuje od 1 stycznia 2020 r. i może być stosowany do czynów po tej dacie. W przypadku recydywy, kara pieniężna jest zgodna z prawem, niezależnie od przesłanek wcześniejszego ukarania, co nie narusza zasady lex retro non agit.

Cel wywłaszczenia nieruchomości na rzecz budowy osiedla mieszkaniowego został zrealizowany. Wobec tego niemożliwy jest jej zwrot na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nawet jeśli przedmiotowa nieruchomość jest obecnie użytkowana w inny sposób, o ile jej obecne wykorzystanie spełnia pierwotny cel wywłaszczenia.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej nie może być skutecznie oparta na sporze co do oceny faktycznych okoliczności stanu rzeczy przez sąd pierwszej instancji, bez odpowiedniego wskazania błędnej wykładni przepisów prawa materialnego.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie uniemożliwia opiekującemu się małżonkowi podjęcia zatrudnienia oraz gdy brak jest związku między rezygnacją z pracy a sprawowaniem tej opieki.

Odmówienie wznowienia postępowania administracyjnego nie narusza przepisów proceduralnych, gdy nowe dowody są tylko formalnymi reprodukcjami istniejących dokumentów, a więc nie spełniają przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. dotyczących wznowienia.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga wykazania wyczerpania innych możliwości opieki; istotny związek przyczynowy zachodzi, gdy charakter sprawowanej opieki uniemożliwia podjęcie zatrudnienia.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na prawidłowość ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących wysokości opłaty adiacenckiej ustalonej na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, przy braku usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi.