Dotacja przeznaczona na sfinansowanie części kosztów inwestycji infrastrukturalnej nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT usługi kompleksowej oczyszczania ścieków, jeśli nie wpływa bezpośrednio na cenę tej usługi.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie mogą być podstawą do odliczenia podatku naliczonego, nawet jeżeli podatnik nie był świadomy ich nierzetelności. W przypadku pustych faktur wyklucza się zarówno dobrą wiarę podatnika, jak i możliwość odliczenia podatku VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że bez przedstawienia wiarygodnych okoliczności uprawdopodobniających niewykonanie zobowiązania podatkowego, organ podatkowy nie może nadać decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 239b § 2 o.p.

Spółka komandytowa, która nabyła status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, ma prawo do stosowania obniżonej stawki podatkowej jako podatnik rozpoczynający działalność, bez konieczności spełniania warunku bycia małym podatnikiem, jeżeli nie posiadała w poprzednim roku statusu podatnika CIT.

Art. 56a § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że korekta deklaracji złożona przez podatnika, która nie jest bezpośrednim efektem przeprowadzonych czynności sprawdzających, nie może być wyłączona od stosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wcześniejsze orzeczenia i decyzje, stwierdzając, że skarżący prowadził samodzielną działalność gospodarczą, uznając go za podatnika VAT, co uprawnia do odliczenia podatku naliczonego. Działalność spełniała kryteria samodzielności, zarobkowości i zorganizowania.

W związku z zastrzeżeniami proceduralnymi, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja organu nie wypełniła wytycznych wcześniejszego wyroku, a proces przedawnienia został prawidłowo zawieszony. Oddalono obie skargi kasacyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał uchylenie decyzji podatkowej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazując na niespełnienie przesłanek dostatecznego wyjaśnienia sprawy i braku dojścia do skutku prawidłowego doręczenia zawiadomień skarżącemu. NSA podkreślił wagę prawa do efektywnego kwestionowania ustaleń organów podatkowych.

Członek zarządu spółki z o.o. może zostać pociągnięty do odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki, w tym odsetki, gdy nie wykaże, że niezgłoszenie wniosku o upadłość nastąpiło bez jego winy, niezależnie od liczby wierzycieli.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną E. sp. z o.o., uznając decyzję kasacyjną Dyrektora IAS, która zarządziła ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ pierwszej instancji, za zgodną z prawem w świetle wykazanych przez organ odwoławczy braków w materiale dowodowym.

Brak zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w terminie, wraz z niezachowaniem należytej staranności w monitorowaniu jej kondycji finansowej, skutkuje odpowiedzialnością członka zarządu za zaległości podatkowe, o ile nie wykaże on przyczyn uzasadniających zwolnienie z tej odpowiedzialności.

Udostępnienie infrastruktury kolejowej do eksploatacji przez przewoźnika kolejowego, bez konieczności wyłącznego posiadania, uprawnia do zwolnienia z podatku zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., jeśli infrastruktura jest funkcjonalnie powiązana z linią kolejową.

Koszty sporządzania kopii dokumentów cyfrowych obciążają stronę, gdyż są czynnością realizowaną w jej interesie procesowym na jej żądanie, zgodnie z art. 267 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.

W sprawach dotyczących kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów spółek przekształconych, kosztem uzyskania przychodu jest wartość bilansowa majątku spółki przekształcanej z dnia przekształcenia, o ile odpowiada ona wydatkom poniesionym w związku z nabyciem tych udziałów.

Tablice reklamowe wolnostojące, które nie są zagłębione w gruncie i których przeniesienie nie wiąże się z robotami ziemnymi, nie stanowią nieruchomości trwale związanej z gruntem w rozumieniu prawa podatkowego.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdyż nie wykazuje przesłanek naruszenia art. 58 k.p.a., a zgłoszone zastrzeżenia proceduralne nie zawierają dostatecznego uzasadnienia dla zmiany orzeczenia sądu pierwszej instancji.

NSA uchyla decyzje organów podatkowych oraz wyrok WSA, umarzając postępowanie. Zgromadzone dowody nie uzasadniają istnienia oszustwa 'karuzelowego', a transakcje dotyczące zakupu i eksportu kart SanDisk były rzeczywiste i zgodne z prawem.