Regulacje wprowadzone przez uchwałę Rady Miasta Krakowa, dotyczące ograniczeń w działalności gastronomicznej na terenie parku kulturowego, mieszczą się w granicach delegacji ustawowej i służą ochronie krajobrazu kulturowego, a zatem są zgodne z prawem.

NSA uchylił wyrok WSA z powodu braku dostatecznego uzasadnienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na konieczność wyjaśnienia kwestii wniosku z 1957 r. oraz prawidłowego zastosowania regulacji prawnych w okresie przed i po nowelizacji k.p.a.

Osoba nieuznana za stronę w postępowaniu głównym nie ma prawa żądać udostępnienia akt sprawy administracyjnej, a decyzje organów o odmowie ich udostępnienia, podjęte zgodnie z k.p.a., są prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ odwoławczy może odmówić wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji, jeżeli interes publiczny związany z realizacją inwestycji celu publicznego przeważa nad przedstawionymi obawami skarżących.

NSA przyjął, że w przypadku uzyskania nowego orzeczenia o niepełnosprawności, świadczeniobiorca traci prawo do zasiłku pielęgnacyjnego, a niewypełnienie obowiązku informacyjnego skutkuje uznaniem świadczenia za nienależnie pobrane, nakładając obowiązek jego zwrotu.

Skarga kasacyjna Wojewody Małopolskiego dotycząca decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości, oddalona. Uchybienia proceduralne i brak uzasadnionego związku z materialnym prawem sprawcy uchybienia nie wykazane.

Dla uznania działki za część zwartego kompleksu leśnego wystarczające jest spełnienie wymagań powierzchniowych przewidzianych przez ustawę o lasach, niezależnie od przeznaczenia wynikającego z planu miejscowego. Brak jest wpływu odległości od parków krajobrazowych na kwalifikację działki jako leśnej.

Decyzje organów administracyjnych dotyczące zwolnień z opłat za pobyt w domu pomocy społecznej, wydawane w trybie uznania administracyjnego, są prawnie dopuszczalne, a przesłanka rażącego naruszenia obowiązków rodzinnych nie może być stosowana bez wykazania stopnia winy, szczególnie w kontekście choroby psychicznej.

Brak związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawną osobą wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Zasadnicze znaczenie mają charakter i zakres sprawowanej opieki.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy rezygnacja z zatrudnienia nie wynika z konieczności ciągłej opieki nad osobą niepełnosprawną. Sąd podkreślił konieczność wykazania związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia.

Rezygnacja z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nie musi być bezpośrednio czasowo powiązana z momentem wystąpienia niepełnosprawności, by uzyskać świadczenie pielęgnacyjne. Istotna jest faktyczna potrzeba opieki uniemożliwiająca podjęcie pracy.

Podstawą uchylenia wyroku WSA było nieuwzględnienie wszelkich dowodów i prawidłowej oceny zagrożeń dla życia i zdrowia, wynikających z charakteru pełnionej służby, co warunkuje ustalenie prawa do podwyższonej emerytury policyjnej.

Organ administracyjny, który nie odpowiada na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie, dopuszcza się bezczynności, nawet jeśli żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej.

W postępowaniu nadzorczym dotyczącym nieważności decyzji administracyjnej, organ jest zobligowany do rozpatrzenia wszystkich zgłaszanych przesłanek nieważności oraz do ich rzetelnej analizy, co jest kluczowe dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia w świetle praworządności oraz obiektywnego ustalenia faktów.