Odwołanie od decyzji organu I instancji dotyczącej oceny oddziaływania na środowisko wymaga weryfikacji zgodności ustaleń z obowiązującymi przepisami i opinie wyspecjalizowanych organów mogą być decydujące przy stwierdzeniu zbędności takiej oceny.

Brak dokonania przez organ administracji publicznej pełnej weryfikacji przesłanek wznowienia postępowania, w tym rzeczywistego zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej przez wnioskodawcę, uzasadnia uchylenie decyzji i postanowień kończących wznowione postępowanie administracyjne.

Oświetlenie reklam od wewnątrz przy użyciu białego światła LED nie stanowi projekcji świetlnej zabronionej uchwałą krajobrazową, o ile nie prowadzi do emisji obrazu na zewnątrz. NSA wskazał na konieczność ścisłej interpretacji ograniczeń uchwały krajobrazowej.

Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu w spółce będącej własnością publiczną jest uznawana za osobę pełniącą funkcję publiczną. Ograniczenie dostępu do informacji publicznej na podstawie tajemnicy przedsiębiorcy wymaga wykazania jej zasadności.

Bezczynność organu administracyjnego w rozpoznaniu wniosku zainteresowanego, która skutkuje przekroczeniem ustawowych terminów i brakiem uzasadnionych przesłanek proceduralnych, skutkuje uznaniem naruszenia prawa jako rażącego (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, uznając, że przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę nie doszło do rażącego naruszenia prawa, a uchybienia formalne nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.

Skarga kasacyjna oddalona. Inwestycja mieszkaniowa spełnia wymóg dostępu do infrastruktury kanalizacyjnej na podstawie planowanej realizacji, skutecznie zabezpieczając standardy lokalizacji zgodnie z art. 17 specustawy.

Nie można uzależniać uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy od istnienia stricte technicznie zrealizowanego zjazdu; decydujące znaczenie ma projektowa możliwość włączenia ruchu do drogi publicznej.

Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego dotycząca instalacji gazowej w budynku mieszkalnym jest zgodna z prawem, jako że dostępny materiał dowodowy potwierdza brak zagrożeń, a instalacja spełnia wymagania techniczne. Skarga kasacyjna skarżącej zostaje oddalona.

Uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Służewca Wschodniego nie stanowiła niedopuszczalnej ingerencji w prawo własności i nie naruszyła zasady proporcjonalności w rozumieniu Konstytucji RP.

Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, gdyż zarzuty podnoszone w skardze nie wykazały naruszenia prawa przez sąd I instancji. Ocena merytoryczna rozwiązań w rozporządzeniu Rady Ministrów nie była przedmiotem kontroli sądów administracyjnych.

Zarządzenie Burmistrza Miasta P., odwołujące D. S. z funkcji dyrektora, zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Brak wykazania jednoznacznego związku między zarzutami a naruszeniami prawa uzasadnia stwierdzenie jego nieważności.

Postępowanie administracyjne wszczęte po 30 latach od doręczenia decyzji, niezakończone ostateczną decyzją przed dniem 16 września 2021 r., podlega umorzeniu z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizacyjnej.

Art. 402 ust. 2 Prawa wodnego zgodny z Konwencją z Aarhus; organizacjom ekologicznym przysługuje prawo uczestnictwa odwoławczego, lecz nie możliwość inicjowania postępowania wodnoprawnego.

Ewidencja czasu pracy osoby na stanowisku publicznym, tak jak Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego, stanowi informację publiczną. Organ administracji publicznej, nie udostępniając tej informacji na wniosek, dopuścił się bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Regulacje wprowadzone przez uchwałę Rady Miasta Krakowa, dotyczące ograniczeń w działalności gastronomicznej na terenie parku kulturowego, mieszczą się w granicach delegacji ustawowej i służą ochronie krajobrazu kulturowego, a zatem są zgodne z prawem.