Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do uchylenia wyroków niższych instancji, które prawidłowo uznały, iż działania na sąsiedniej działce nie wpłynęły negatywnie na stosunki wodne i nie doprowadziły do szkód na działce skarżącego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty elektronicznej została nałożona zgodnie z prawem, a skarga kasacyjna G.D., zarzucająca naruszenia proceduralne, nie wykazała istotności tych naruszeń dla postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak osoby upoważnionej do reprezentacji oraz brak zgody organu na przeprowadzenie kontroli zdalnej skutkuje niepoddaniem się kontroli. W związku z tym, nałożenie kary pieniężnej za uniemożliwienie kontroli było zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przewoźnik jest odpowiedzialny za stan techniczny pojazdu, a posiadanie aktualnego badania technicznego nie zwalnia z obowiązku kontroli przed każdym przewozem. Usterki znane kierowcy eliminują możliwość wyłączenia odpowiedzialności na zasadzie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.

NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na istotne uchybienia proceduralne, niewystarczającą analizę dowodów i nierozpoznanie istoty sprawy dotyczącej odpowiedzialności zarządzającego transportem drogowym za skrócenie odpoczynków dobowych kierowców. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Zwrot należności celnych na zasadzie słuszności (art. 120 UKC) wymaga wykazania przez skarżącego istnienia wyjątkowej sytuacji, której skutkami nie są dotknięte inne podmioty oraz braku oczywistego zaniedbania. Przedmiotowa sytuacja nie zaistniała w przypadku C. S.A.

Bezczynność Wojewody Śląskiego nie stanowiła rażącego naruszenia prawa, ale wymagała zobowiązania do rozpoznania wniosku w terminie, a skarga kasacyjna została oddalona w pozostałym zakresie.

Minister Klimatu i Środowiska naruszył zasady postępowania administracyjnego, co stanowiło podstawę do uchylenia jego decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że poprawne i pełne uzasadnienie decyzji administracyjnej jest kluczowe dla jej legalności.

Klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania nie można stosować retroaktywnie do korzyści podatkowych za rok 2016, jako że naruszałoby to zasadę demokratycznego państwa prawnego. Skargi kasacyjne zgodnie z art. 184 p.p.s.a. zostały oddalone.

Wojewoda Śląski pozostawał w bezczynności w rozumieniu art. 149 p.p.s.a., jednakże nie z rażącym naruszeniem prawa. Przedłużenie obowiązywania przepisu art. 100d ustawy o pomocy było niezasadne po 30 czerwca 2024 r., wpływając na brak możliwości stosowania zawieszenia terminów.

Wojewoda Śląski pozostawał w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie duplikatu decyzji o pobycie czasowym i pracy, co uzasadniało stwierdzenie bezczynności organu, choć bez rażącego naruszenia prawa.

W przypadku braku formalnych dokumentów potwierdzających przysługiwanie prawa zarządu, mienie będące w użytkowaniu PKP z dniem 27 maja 1990 r. podlega komunalizacji, co uzasadnia stwierdzenie nabycia przez właściwą gminę prawa własności takiej nieruchomości z mocy prawa.

Chipsy kostne wołowe przewożone w ramach transportu drogowego nie stanowią mięsa lub przetworów spożywczych z mięsa w rozumieniu przeporządzeń dotyczących przewozów drogowych, a zatem nie są zwolnione z zakazu ruchu zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Decyzja administracyjna wydana przez pracownika organu bez prawidłowego upoważnienia stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące jej nieważnością. Tylko organ administracyjny może udzielić takiego upoważnienia.

Przymiotu strony w postępowaniach administracyjnych, dotyczących pozwolenia na budowę, nie da się ustalić jedynie na podstawie oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie; wymagany jest indywidualny, odrębny interes prawny, zgodny z definicją obszaru oddziaływania według przepisów prawa budowlanego.

Doręczenie zastępcze na adres działalności prowadzonej działalności przez osobę fizyczną nie jest skuteczne, jeśli nie została wskazana jako adres do doręczeń, a osoba odbierająca korespondencję nie była upoważniona do odbioru w imieniu adresata.

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 25 marca 2026 r., oddalił skargę kasacyjną Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, uznając, że przepisy o kategoriach przedsiębiorców należy stosować zgodnie z definicjami zawartymi w Prawie przedsiębiorców, bez ich rozszerzającej wykładni w ramach kontroli ubezpieczeniowej.

Zgodne z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej wszczęcie postępowania karnego przez organy ścigania skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, negującym jego przedawnienie z końcem 2018 roku.

Wnioski z orzeczenia wskazują, iż Wojewódzki Inspektor nie miał obowiązku reformacyjnego orzeczenia w zakresie wznowienia postępowania powiatowego, z uwagi na właściwość organu w postępowaniu wznowieniowym określoną w art. 150 § 1 K.p.a.

Nieprawidłowości w realizacji projektu oraz naruszenie umowy o dofinansowanie uzasadniały żądanie zwrotu środków unijnych przez beneficjenta. Umowa i przepisy u.f.p. regulują obowiązek zwrotu przy stwierdzeniu wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem.

Podmioty niewyspecjalizowane w branży spożywczej nie mają prawa samodzielnie przekwalifikowywać produktów spożywczych na produkty pochodzenia zwierzęcego kategorii 3. Brak odpowiednich dokumentów handlowych uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.

Właściciel lub dzierżawca nieruchomości, na której znajdują się odpady, jest uznawany za ich posiadacza, chyba że skutecznie obali domniemanie prawne wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach. Skuteczna argumentacja musi wykazać, iż odpadem włada inny podmiot.