Zaświadczenie potwierdzające pełnienie służby w warunkach szczególnego zagrożenia dla życia i zdrowia musi opierać się wyłącznie na niepodważalnych daneach zapisanych w dokumentacji będącej w posiadaniu organu. Brak takich danych eliminuje możliwość wydania zaświadczenia, co nie podlega weryfikacji poprzez postępowanie dowodowe.

Organ egzekucyjny naruszył zasady proceduralne, w tym zasadę dwuinstancyjności, w sprawie dotyczącej egzekucji zaległości podatkowej; uzasadnienie decyzji administracyjnych musi być wystarczające do oceny zgodności z prawem.

Przepis art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r., narusza zasadę ochrony interesów w toku, o której mowa w art. 2 Konstytucji RP, w zakresie odniesienia do amortyzacji wartości niematerialnej nabytej nieodpłatnie, której amortyzację rozpoczęto przed tym dniem, co skutkuje uprawnieniem do kontynuowania amortyzacji na dotychczasowych zasadach.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepisy prawa podatkowego umożliwiają zaliczanie odpisów amortyzacyjnych do końca 2022 r., podtrzymując, że organ interpretacyjny nie ocenia zgodności z Konstytucją.

Wypłata komplementariuszowi zaliczek na poczet udziału w zyskach spółki komandytowej w trakcie roku podatkowego nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego przez płatnika; obowiązek ten aktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego i faktycznym obliczeniu dochodu.

Odwołanie Skarżącego utrzymano, ponieważ organ podatkowy naruszył przepisy postępowania podatkowego, odmawiając przesłuchania świadka o istotnym znaczeniu dla wyjaśnienia źródła przychodów Skarżącego. Decyzja organu naruszała obowiązujące przepisy prawa podatkowego.

Zawieszenie postępowania administracyjnego skutkuje wstrzymaniem biegu terminów określonych przez prawo i nie może być podstawą uznania bezczynności jako działania z rażącym naruszeniem prawa, zwłaszcza gdy długie trwanie postępowania wynika z konieczności rozstrzygnięcia zagadnień proceduralnych.

Doręczenie pism administracyjnych do osób upoważnionych w siedzibie adresata, nawet przy ich odmowie odbioru, jest skuteczne, spełniając wymogi art. 47 § 1 k.p.a.; wykorzystywanie formalnych możliwości do opóźniania postępowania może być traktowane jako nadużycie prawa.

Organ odwoławczy zobowiązany jest do wyczerpującego odniesienia się do zarzutów zgłaszanych przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a brak pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia stanowi naruszenie zasad postępowania administracyjnego, co skutkuje jego uchyleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji drogowej jest zgodna z prawem materialnym i procesowym, a skargi kasacyjne zostają oddalone.

Brak możliwości ustalenia wysokości dochodu z działalności gospodarczej poza granicami kraju, zgodnie z art. 312 ust. 4 ustawy o obronie Ojczyzny, uprawnia organy wojskowe do odmowy świadczenia rekompensującego na podstawie przedstawionych dokumentów innych niż wymagane rozporządzeniem oświadczenie polskiego urzędu skarbowego.

Fundacja, wykonując zadania publiczne lub korzystając ze środków publicznych, jest zobowiązana do udostępniania informacji publicznej, a skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej następuje również drogą elektroniczną.

W sprawach ustalania warunków zabudowy możliwe jest wyodrębnienie części działki ewidencyjnej jako terenu inwestycji, pod warunkiem że takie działanie nie narusza zasad zagospodarowania przestrzennego oraz nie stanowi obejścia prawa.

Skarga kasacyjna Wspólnoty Mieszkaniowej została oddalona ze względu na niespełnienie formalnych i merytorycznych wymogów skargi, a także brak wpływu zarzucanych uchybień na legalność decyzji administracyjnej w zakresie pozwolenia na budowę.

Doręczenie tytułu wykonawczego w trybie art. 44 k.p.a. posiada domniemanie prawidłowości, wymagające solidnego dowodu, by zostać obalone; organ egzekucyjny jest uprawniony do kontynuacji postępowania, gdy istnieje skonkretyzowany, niewykonany obowiązek.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przy ustalaniu wzrostu wartości nieruchomości, należy uwzględniać przeznaczenie wynikające z każdego planu miejscowego uchwalonego przed 1 stycznia 1995 r., niezależnie od jego charakteru (ogólny, szczegółowy).

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skuteczne doręczenie decyzji administracyjnej na adres zamieszkania strony, w przypadku braku umocowania pełnomocnika do odbioru decyzji, wywiera skutek prawny inicjujący bieg terminu do wniesienia odwołania. Brak podstaw do przywrócenia terminu, jeśli pełnomocnictwo nie obejmuje odbioru decyzji.