Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że organ administracyjny pozostający w bezczynności w sprawie wniosku o uchylenie decyzji ostatecznej obowiązany jest podjąć działania w celu jego procesowego rozstrzygnięcia. Bezczynność nie musi wynikać z rażącego naruszenia prawa, aby organ był zobowiązany do działania.

Zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym zasada zaufania do władzy publicznej, uniemożliwiają wsteczne podwyższenie opłat za pobór wody w przypadku utrzymywanej wcześniejszej praktyki organów aprobowanej przez przedsiębiorstwo.

Zmiana wysokości opłat za pobór wód podziemnych na podstawie ustaleń z kontroli doraźnej, z naruszeniem zasady zaufania do organów państwowych, bez należytego uzasadnienia, jest niezgodna z zasadami prawa administracyjnego.

Skarżący nie posiada legitymacji procesowej do wznowienia postępowania, gdyż jego nieruchomości nie znajdują się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia w rozumieniu art. 74 ust. 3a u.i.o.ś. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

Domniemanie, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach, nie zostało obalone. Włodarze są odpowiedzialni za usunięcie odpadów, co uzasadnia stosowanie art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach.

Ochrona danych osobowych nie może być ograniczona w oparciu o równie hipotetyczne roszczenia, które nie zostały formalnie zgłoszone. Ryzyko potencjalnych roszczeń nie stanowi wystarczającej podstawy prawnej dla dalszego przetwarzania danych zgodnie z RODO.