Umowy dotyczące przygotowania i przeprowadzenia zajęć dydaktycznych, nie prowadzące do stworzenia twórczego rezultatu, kwalifikują się jako umowy zlecenia, podlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, niezależnie od autonomii umownych deklaracji stron.

Spółka cywilna nie może być stroną w postępowaniu administracyjnym, a decyzja skierowana do spółki cywilnej, z wymienionymi wspólnikami, nie jest obarczona kwalifikowaną wadą prawną. Skarga kasacyjna dotycząca oceny zgodności inwestycji z sąsiedztwem była niezasadna. Oddalenie skargi zgodnie z art. 184 p.p.s.a.

Plan miejscowy zgodny ze Studium spełnia funkcję uzupełniającą usługowo i nie narusza wytycznych, gdy adaptacja następuje w granicach bilansu funkcjonalnego jednostki. Władztwo planistyczne gminy uzasadnia jego decyzje, priorytetowo traktując ochronę dziedzictwa kulturowego.

Bezczynność organu administracji nie stanowi rażącego naruszenia prawa, gdy sprawa jest szczególnie skomplikowana, a organ podejmuje działania zmierzające do jej wyjaśnienia, nawet jeżeli przewlekłość jest odczuwalna dla strony.

Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej dotyczących działań spółek gospodarujących mieniem publicznym może naruszać prawo do informacji publicznej, jeżeli brak jest uzasadnionej przyczyny jego odmowy.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku naruszenia zasad proceduralnych i oceny materiału dowodowego, uznając decyzję o wydaleniu ze służby za zasadne. Policjant naruszył dyscyplinę służbową poprzez nieuprawnione użycie środków przymusu i brak poszanowania etyki zawodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w postępowaniu oceniającym dobrą reputację przewoźnika drogowego obowiązek dowodowy dotyczący działań naprawczych spoczywa na przedsiębiorcy; organ administracyjny nie jest zobowiązany do wielokrotnego wezwania do przedstawienia takich dowodów, a brak ich przedłożenia może skutkować utratą dobrej reputacji.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną M.R., uznał, że wymagalność obowiązku szczepień jest zgodna z przepisami prawa materialnego i proceduralnego, w tym art. 174 i 145 p.p.s.a., przy czym brak jest podstaw do konstytucyjnych zarzutów ograniczenia praw obywatelskich.

NSA orzeka, iż decyzje organów administracji publicznej, odmawiające stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie spójnych orzeczeń lekarskich, nie naruszają przepisów postępowania administracyjnego, gdyż rola organu ogranicza się do oceny proceduralnej, nie zaś merytorycznego zastępowania jednostek orzeczniczych.

Nie stwierdza się nieważności planu zagospodarowania przestrzennego w całości, gdyż brak wypełnienia niektórych obowiązków prawnych nie skutkuje nieważnością całości aktów prawa miejscowego, o ile możliwe jest ich usunięcie bez naruszenia spójności planu, a co najwyżej w odniesieniu do jego części.

Brak podstaw do uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę, gdyż zarzuty naruszenia zarówno postępowania jak i prawa materialnego okazały się bezpodstawne.

Postępowania nadzorcze w sprawach z art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego mogą być wszczynane jedynie z urzędu, a skierowany do organu nadzoru budowlanego wniosek, oparty na interesie prawnym wnioskodawcy, nie obliguje organu do wszczęcia takiego postępowania administracyjnego.