Uchwała Rady Miasta Katowice w sprawie przyznawania diet członkom komisji wyborczych nie narusza prawa i wpisuje się w samodzielność statutową samorządu. NSA uchylił zaskarżony wyrok i ustalił, że brak regulacji wykluczającej taka formę wynagrodzenia w wyborach do rad dzielnic nie może być podstawą do ograniczenia samodzielności gminy.
Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność uchwały Miasta dotyczącej diet dla komisji wyborczych nie było zasadne; NSA podkreśla prawo samorządu do autonomicznego regulowania kwestii statutowych w granicach prawa.
Regulacje stanowiące o przyznaniu diet członkom komisji wyborczych w wyborach do rady dzielnicy nie naruszają prawa, o ile są zgodne z zasadą samodzielności statutowej jednostki samorządu oraz wspierają cele samorządowe zgodne z ustawą.
Zniesienie głównej kwoty nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na trudną sytuację materialną w rodzinie nie znajduje usprawiedliwienia, jeżeli nie występują szczególne okoliczności na tle innych uprawnionych do świadczeń rodzin. Kwestie te są badane zgodnie z art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Łodzi za cechujące się rażącym naruszeniem prawa, co uzasadniało zastosowanie środków represyjnych i kompensacyjnych wobec organu.
NSA uznał, że przedwczesna odmowa nabycia własności nieruchomości, rzekomo zaliczonej do dróg publicznych, była niedopuszczalna. Rozstrzygnięcie to potwierdza konieczność szczegółowego ustalenia faktycznego statusu prawnego drogi przed 31 grudnia 1998 r.
Skarga kasacyjna wniesiona przez G.J. została oddalona przez NSA, uzasadnienie wyroku WSA we Wrocławiu spełniało formalne wymogi postawione przez art. 141 § 4 Ppsa, a podnoszone zarzuty proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że umorzenie długów alimentacyjnych jest wyjątkiem i wymaga nadzwyczajnych okoliczności. Sąd uznał prawidłową wykładnię art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów dokonanej przez WSA, oraz zasadność nienaruszenia przepisów postępowania.
Podmiot uzyskujący przychody z dywidend, będący pośrednim właścicielem, nie spełnia przesłanek bycia rzeczywistym właścicielem, co pozbawia go prawa do zwolnienia z podatku u źródła zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz dyrektywą Rady 2011/96/UE.
Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli stanowi ich wartość rynkowa. Organ podatkowy uprawniony jest do powołania biegłego w przypadku wątpliwości co do prawidłowości deklarowanej wartości, a uzasadnione opinie biegłego mogą stanowić wiążący dowód dla organów i sądów administracyjnych.
W sytuacji wątpliwości co do zadeklarowanej wartości budowli, organ podatkowy ma prawo powołać biegłego celem jej weryfikacji, w tym stosując metodę odtworzeniową w braku danych rynkowych; decyzja organu musi uwzględniać rzetelną opinię biegłego.