Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej na podstawie twierdzenia o nadużyciu prawa, musi wydać decyzję administracyjną. Bezczynność w tym zakresie uzasadnia stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.

Nie spełnienie przesłanek przewidzianych w art. 92b ust. 1 u.t.d. przez przewoźnika, w tym brak wykazania stosowania skutecznej organizacji pracy, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców.

NSA stwierdza, że wpis na listę sankcyjną wymaga udokumentowanych dowodów powiązać podmioty bezpośrednio z działaniami wspierającymi agresję; przypuszczenia nie stanowią wystarczającej podstawy prawnej do umieszczenia na liście.

Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania istotnego i wyjątkowego interesu podatnika. Umorzenie nie może powszechnie zwalniać z obowiązków podatkowych, zasada ta znajduje szczególne zastosowanie w postępowaniach upadłościowych.

Przepisy ustawy o transporcie drogowym zawierają pełne regulacje dotyczące administracyjnych kar pieniężnych, wyłączając zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnośnie do odstąpienia od nałożenia takich kar.

W sprawie dotyczącej bezczynności organu w przedmiocie rejestracji pojazdu, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że zaskarżone rozstrzygnięcie WSA prawidłowo stwierdziło rażącą bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi.