Odmowa umorzenia opłaty za usunięcie drzew jest zasadna, gdy brak żywotności drzew wynika z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości, a zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza należytej pielęgnacji. Organ administracyjny i sąd działają w oparciu o stan faktyczny ustalony prawidłowo na podstawie zgromadzonych dowodów.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzucie wadliwego zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest nieskuteczna, jeśli nie wskazuje poprawnych przepisów do zastosowania i nie uzasadnia ich, a także nie może kwestionować ustaleń faktycznych poprzez zarzuty naruszenia prawa materialnego.

Burmistrz Miasta Sochaczew dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, co nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia utrzymanie wyroku WSA w Warszawie, oddalając skargę kasacyjną.

Wykaz aktów pełnomocnictw do głosowania nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, tym samym organ nie naruszył prawa, odmawiając jego udostępnienia.

Bezczynność organu administracji publicznej w zakresie udostępnienia informacji publicznej istnieje, gdy organ zobowiązany nie podejmuje czynności wymaganych ustawą w terminach określonych przepisami, co prowadzi do obowiązku sądowego zobowiązania organu do załatwienia wniosku.

Nowe okoliczności lub dowody, na które skarżący powołuje się w celu wznowienia postępowania podatkowego, muszą istnieć w dniu wydania ostatecznej decyzji i być nieznane organowi, aby mogły stanowić podstawę wznowienia w myśl art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

Płatności z tytułu zalesiania uzyskane przez N. Sp. j. zostały pobrane nienależnie z uwagi na świadome stworzenie przez spółkę sztucznych warunków do ich uzyskania, co wyklucza wyłączenie obowiązku zwrotu takich środków na podstawie pomyłki organu oraz niemożności wykrycia błędu.

Ustawowy wymóg udokumentowania darowizny z art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. obejmuje możliwość przekazania środków bezpośrednio na rachunek wierzyciela wskazany przez obdarowanego. Nie wyłącza to zwolnienia podatkowego, zgodnego z jego celem, konstytucyjnymi zasadami i ujednoliconą wykładnią NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że nie doszło do instrumentalnego wykorzystania postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia przedawnienia zobowiązań podatkowych, podtrzymując stanowiska sądów niższej instancji.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego przez organ podatkowy, skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia, nie było wykorzystane instrumentalnie, jeśli miało miejsce na długo przed upływem terminu przedawnienia i opierało się na wystarczającym materiale dowodowym. Skarga kasacyjna dotycząca przedawnienia zobowiązań została oddalona.

Odsetki naliczone na sumach depozytowych przed śmiercią wpłacającego nie wchodzą w skład masy spadkowej i powinny być uwzględniane jako przychód spadkobierców w PIT-11, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy umorzenia zaległości podatkowych fundacji została oddalona, gdyż wykazane przez fundację przesłanki nie spełniały wymogów uzasadniających zastosowanie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w ustalonym stanie faktycznym.

Do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 u.p.c.c. wystarczy, że nabywane grunty wchodzą w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, nie muszą natomiast same stanowić samodzielnego gospodarstwa rolnego.

Oświadczenie o poddaniu się egzekucji nie jest formą udzielenia pełnomocnictwa do dysponowania rachunkiem bankowym i nie narusza art. 264 ust. 5 ustawy o finansach publicznych, co skutkuje brakiem podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały jednostki samorządu terytorialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zgodne z prawem rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną Fundacji. Dotacja została uznana za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, co obliguje jej zwrot wraz z odsetkami. Prawidłowość postępowania Sądu I instancji i organu administracji została potwierdzona.

Nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów istotnych do legalizacji budowli skutkuje bezwzględnym obowiązkiem wydania decyzji o rozbiórce wobec przewidzianego charakteru związanego przepisu art. 48 ust. 4 P.b. W skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące formy aktu oraz współdziałania organów nie podważają legalności decyzji.