Sąd uznał, że skarga kasacyjna była nieuzasadniona, i potwierdził legalność odmowy pomocy na zalesianie, powołując się na brak usprawiedliwionej podstawy prawnej do odmiennych ustaleń faktycznych i prawnych oraz braku naruszenia przez WSA i organ prawa materialnego.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia przez organ egzekucyjny jest uzasadnione, gdyż stanowi mniej dolegliwy środek egzekucyjny w porównaniu do wykonania zastępczego, a zobowiązany może uniknąć grzywny przez terminowe wypełnienie obowiązku usunięcia odpadów.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który ogranicza prawo własności, nie narusza prawa, jeżeli stosuje się w nim zasadę proporcjonalności, skutecznie wyważając interes publiczny i prywatny. Skarga kasacyjna oddalona, uznając, że Rada Miasta Białystok prawidłowo zastosowała przepisy prawa.

Odmowa udzielenia prawa ochronnego na znak "AF ART FITNESS" została uznana za zasadną z uwagi na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd ze względu na jego znaczne podobieństwo do renomowanego znaku "4F" oraz działanie zgłaszającego w złej wierze.

Uchwała Rady Powiatu Puckiego odrzucająca skargę, jako sprzeczna z prawem z powodu braku zasady wyczerpującego uzasadnienia oraz pouczenia, podlegała stwierdzeniu nieważności. Wymogi formalne określone w art. 238 § 1 KPA muszą być spełnione w każdej uchwale o załatwieniu skargi.

NSA uchyla wyrok WSA i stwierdza nieważność decyzji o zwrocie dotacji, w związku z naruszeniem tożsamości podmiotowej strony, skutkującym rażącym naruszeniem prawa.

Znak towarowy "ELECTRO" nie wykazuje wystarczającej zdolności odróżniającej oraz wykazuje elementy opisowe, uniemożliwiające jego rejestrację dla zgłoszonych usług i towarów ze względu na brak indywidualizującej cechy oraz funkcję jedynie deskryptywną zgodnie z art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Skarga kasacyjna N. N. Sp. j. w K. zostaje oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie popełnił błędu, przyjmując iż płatności zostały nienależnie pobrane z powodu celowego wprowadzenia w błąd organu przez spółkę. Skarżąca nie wykazała usprawiedliwionych podstaw dla zarzutów kasacyjnych.

NSA potwierdza, że przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. mają zastosowanie do budynków wybudowanych przed 1 stycznia 1995 r. w samowoli budowlanej. Legalizacja opiera się na wcześniejszych, mniej restrykcyjnych przepisach.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jaką jest budowa PSZOK, została podjęta zgodnie z prawem, a żadne istotne przepisy o planowaniu i ochronie wód podziemnych oraz złóż kopalin nie zostały naruszone.

Gmina Siemianowice Śląskie nie ponosi odpowiedzialności za zmianę stosunków wodnych na sąsiednich działkach na skutek utwardzenia drogi, jako że stagnacja wody wynika z inwestycji związanych z zabudową i modyfikacją terenu pod budowę osiedla.

Decyzja Starosty narusza przepisy o właściwości organów, co skutkowało jej nieważnością. Przedsięwzięcia bioremediacyjne winny być kwalifikowane jako instalacje, dla których właściwe są zezwolenia wydawane przez marszałka województwa.