Wydanie decyzji we wznowionym postępowaniu administracyjnym, która nie uchyla dotychczasowej decyzji, a jedynie rozstrzyga o istocie sprawy, stanowi rażące naruszenie art. 151 § 1 k.p.a., co uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji oraz decyzję organu administracyjnego z powodu niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego i naruszenia zasad postępowania dowodowego.

Przesłanki stanu epidemii nie mogą automatycznie uzasadniać przywrócenia terminu procesowego, jeśli strona nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotyczący obowiązku zwrotu dofinansowania z funduszy unijnych jako wydatku niekwalifikowalnego, zostaje oddalona. Skarżący nie wykazał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego ani uchybień proceduralnych mogących wpływać na treść wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty dotyczące proceduralnych uchybień w wydaniu decyzji Dyrektora ARiMR nie zostały dostatecznie wykazane, a ustalenia faktyczne z kontroli przeprowadzonej w 2013 r. są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia.

Postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wprowadzające zakazy i ograniczenia eliminujące możliwość lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, są sprzeczne z art. 46 ust. 1 specustawy i mogą być stwierdzone jako nieważne, gdy nie służą ochronie celów ustawowych.

Złożenie deklaracji SD-3 po wszczęciu kontroli celno-skarbowej nie skutkuje rozpoczęciem odrębnego postępowania podatkowego, gdy kontrola obejmuje również sporną darowiznę, zapobiegając dublowaniu postępowań (art. 165a O.p.).

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowanie wznowieniowe nie służy do ponownej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej, a nowe dowody muszą istnieć i być nieznane organowi wydającemu decyzję; ich brak uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obciążenie podatnika skutkami podania niewłaściwego adresu do doręczeń jest zgodne z prawem, a postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest prawidłowe na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p.

Zwolnienie podatkowe od wypłat odsetek, przyznane na podstawie art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p., zależne jest od posiadania statusu "rzeczywistego właściciela" przez spółkę otrzymującą odsetki. W praktyce spółka pełniąca jedynie rolę pośrednika nie spełnia warunków zwolnienia. Płatnik podatku zobowiązany jest do weryfikacji tego statusu w zgodności z Dyrektywą 2003/49/WE oraz u.p.o.

Stosowanie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. nie narusza kompetencji organu wykonawczego, a powtórzenia regulacji ustawowych w uchwale służą jej spójności i nie naruszają prawa, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

W wyniku stwierdzenia, że radny L.S. naruszył art. 24f ust. 1 u.s.g. przez zarządzanie działalnością gospodarczą z wykorzystaniem mienia komunalnego, mandat radnego wygasa z powodu niestarania się o zaprzestanie działań niezgodnych z przepisami antykorupcyjnymi.

Przeprowadzone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustalenia dotyczące przeznaczenia terenów na zieleń urządzoną oraz przebiegu dróg dojazdowych są zgodne z prawem planistycznym i Studium. Ograniczenia w postaci nakazu przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie przekraczają władztwa planistycznego gminy.

NSA potwierdza prawidłowość przeznaczenia działek na cele rolne przez Radę Gminy Nowa Ruda pod kątem zgodności z zasadami władztwa planistycznego oraz ochrony środowiska, zgodnie z ustaleniami RDOŚ.

Inwestycja polegająca na budowie bliźniaczych budynków mieszkalnych spełnia warunki dobrego sąsiedztwa, nie naruszając ładu przestrzennego, w obszarze zdominowanym przez jednorodzinną zabudowę wolnostojącą.

Decyzja o rejestracji pojazdu, której dokonano z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., podlega unieważnieniu. Wprowadzanie zmian konstrukcyjnych w pojeździe bez odpowiedniego oświadczenia producenta lub jego przedstawiciela potwierdzającego homologację uniemożliwiło uznanie rejestracji za zgodną z prawem.