Warunkiem przyznania płatności do działek z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest posiadanie tytułu prawnego na dzień 31 maja danego roku. Zgoda dzierżawcy i zabezpieczenie nie spełniają tego wymogu.

Decyzja Kierownika BP ARiMR w Radomiu z dnia 18 kwietnia 2016 r. rażąco narusza art. 151 § 1 k.p.a., nie uchylając wcześniejszej decyzji z dnia 4 grudnia 2012 r., co stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.

Oznaczenie podmiotu jako PSE S.A. było zgodne ze statutem oraz obowiązującymi przepisami, a przedstawiony operat szacunkowy ciągle zachowywał swoją wiarygodność z racji braku przeciwdowodów z organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocieplenie nadbudowanej ściany styropianem narusza przepisy przeciwpożarowe, co daje podstawę do utrzymania nakazu rozebrania warstwy styropianu w celu dostosowania budynku do zgodności z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Skarga kasacyjna została oddalona.

Wyłączenie stosowania art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 do terminów materialnoprawnych w sprawach płatności rolno-środowiskowych na mocy art. 67c ustawy PROW nie umożliwia organowi przywrócenia takich terminów, co wyklucza stosowanie tej instytucji do prawa materialnego w zakresie rozporządzenia o pomocy rolnej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że niewłaściwe wykorzystanie środków z umowy o dofinansowanie, wynikające z zaniedbań beneficjenta w realizacji projektu, uzasadnia zobowiązanie do zwrotu środków wraz z odsetkami.

Cofnięcie koncesji na wytwarzanie i obrót bronią z powodu toczącego się postępowania karnego o umyślne przestępstwo jest uzasadnione, gdy zagrożone jest bezpieczeństwo publiczne. Uchylenia omawianych decyzji nie uzasadniają uchybienia proceduralne, skoro nie miały wpływu na wynik sprawy.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, zakazujący reklamy aptek, jest niezgodny z art. 49 i 56 TFUE oraz dyrektywą 2000/31/WE; nałożenie kary za działania prozdrowotne zgodne z celami pożytku publicznego było nieprawidłowe.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, stosowany w decyzjach administracyjnych, narusza zasady prawa unijnego, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie stwierdzenia jego nieważności, w świetle recentnego wyroku TSUE (C-200/24).

Postanowienie Ministra Nauki o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego nie narusza prawa, gdy żądający nie ma statusu strony, a jego interes nie wynika z normy prawa materialnego. Zaskarżony wyrok WSA oddalający skargę na powyższe postanowienie jest zgodny z prawem.

Brak spełnienia przesłanek korzystnego uzupełnienia sieci szkół publicznych oraz poprawy warunków kształcenia uzasadnia odmowę wydania zgody na założenie nowego liceum, zwłaszcza gdy istniejąca sieć szkół zaspokaja potrzeby edukacyjne.

Skarżący S.Z. został prawidłowo uznany winnym urządzania gier hazardowych bez koncesji na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ugh. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność nałożonej kary, oddalając skargę kasacyjną.

Urządzanie gier hazardowych bez koncesji podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Procedury dotyczące powołania sędziów nie wpływają na bezstronność orzekania w postępowaniu kasacyjnym.

Niezgodne z prawem jest nałożenie przez organ administracji obowiązku dostarczenia dokumentu, którego uzyskanie w określonym terminie jest nierealne, skutkujące odmową wsparcia finansowego. Takie działanie stanowi naruszenie zasady pewności prawa i przewidywalności procedur administracyjnych.