Organ podatkowy nie jest zobowiązany do wydania zaświadczenia o wygaśnięciu zobowiązania podatkowego, które nie zostało uprzednio wymierzone decyzją, albowiem takie zobowiązanie nigdy nie powstało i nie mogło ulec przedawnieniu.

W postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ podatkowy nie ma uprawnienia do stwierdzania wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, które wcześniej nie zostało ustalone decyzją podatkową. Odmowa wydania zaświadczenia o przedawnieniu zobowiązania może być uzasadniona, gdy brak jest danych potwierdzających istnienie takiego zobowiązania.

Za zaległości podatkowe spółki z o.o. członkowie zarządu odpowiadają z mocy art. 116 o.p., gdy egzekucja wobec spółki jest bezskuteczna, a przesłanki egzoneracyjne, takie jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie, nie zostały wykazane. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek wyłączających odpowiedzialność spoczywa na członku zarządu.

Odpowiedzialność podatkową członka zarządu za zobowiązania spółki wyklucza jedynie obiektywny brak możliwości działania, wynikający z przyczyn niezależnych, nie zaś subiektywne okoliczności zawodowe.

Organ podatkowy nie może odmówić wydania zaświadczenia o żądanej treści, jeśli posiada informacje potwierdzające określony stan faktyczny. Wątpliwości co do spełnienia przesłanek ulgi podatkowej mogą wymagać odrębnego postępowania, ale nie mają wpływu na procedurę wydawania zaświadczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje nieważność sumowania danych do pomniejszenia zryczałtowanego podatku komplementariusza za różne lata podatkowe i brak obowiązku pobierania zaliczek przez spółki komandytowe przed końcowym określeniem podatku. Skargi kasacyjne oddalono.

Członek zarządu odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykazał, że we właściwym czasie złożył wniosek o upadłość. Specyfika odpowiedzialności nie uzależnia jej od liczby wierzycieli; niewystarczająca egzekucja z majątku spółki czyni ją skuteczną wobec zarządu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że termin z art. 156 § 2 k.p.a. na stwierdzenie nieważności decyzji jest nieprzerwany, a istnienie dwóch decyzji o tej samej sygnaturze nie wpływa na ważność decyzji w sensie formalnym.

Oddalenie skargi kasacyjnej; decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zgodna z prawem ochrony środowiska i planem miejscowym. Powierzchnia inwestycji nie wymagała decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, gdy inwestycja zlokalizowana w korytarzu ekologicznym zagraża ochronie obszarów Natura 2000, jest uzasadniona w świetle zasady ostrożności.

Nieruchomość użyta zgodnie z celem wywłaszczenia nie podlega zwrotowi, gdy cel został zrealizowany przed dniem złożenia wniosku o zwrot, nawet gdy nieruchomość objęta była później innym użytkowaniem.

Skarga kasacyjna oddalona; ustalenia organów podatkowych i sądu I instancji dotyczące losowego charakteru gier na automatach oraz wymogu ich koncesjonowania uznane za prawidłowe.

Decyzja Szefa KAS, wydana w trybie art. 119a O.p. dla podatku od nieruchomości, ma charakter deklaratoryjny. W kontekście klauzuli unikania opodatkowania, organ musi wykazać, że podstawowym celem transakcji była korzyść podatkowa; cel gospodarczy nie może być mało istotny.

Interes prawny w postępowaniu administracyjnym musi wynikać z istniejącego już prawa, a nie jedynie roszczenia do jego ustanowienia, co skutkuje uznaniem decyzji o umorzeniu postępowania za prawidłową.

Decyzja o rozłożeniu opłaty adiacenckiej na raty może być zmieniona w trybie art. 155 k.p.a., jeśli uwzględnia interes społeczny, który nie koncentruje się jedynie na jak najszybszej egzekucji należności.

Dla zastosowania art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne konieczne jest wykazanie istnienia związku przyczynowego między zmianą stanu wody na gruncie a szkodliwym oddziaływaniem na grunty sąsiednie; brak dowodów na wystąpienie szkody uzasadnia oddalenie żądania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uzasadnienie wyroku WSA nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., co niesprawiedliwie pozbawia Skarżącego możliwości obrony, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z obowiązkiem uwzględnienia wszystkich okoliczności dotyczących domniemanej roli brokera w oszustwie podatkowym.

Brak możliwości prawnego ustalenia opłaty zmiennej za ścieki z przelewów burzowych bez miarodajnych pomiarów jakościowych, co było warunkiem koniecznym do uznania zasadności decyzji organu wodnego w stanie prawnym przed 2024 rokiem.

Świadczenie w drodze wyjątku z art. 83 ust. 1 ustawy o FUS nie przysługuje, gdy niespełnienie warunków do renty wynika z okoliczności subiektywnych, a nie niezależnych i obiektywnych. Przesłanki przyznania świadczeń wyjątkowych należy interpretować rygorystycznie.

Lokalizacja inwestycji na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, bez wyjątkowych okoliczności uzasadniających odstępstwo, skutkuje odmową uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego oraz zgodność z planami zarządzania ryzykiem powodziowym.