Za zaległości podatkowe spółki z o.o. członkowie zarządu odpowiadają z mocy art. 116 o.p., gdy egzekucja wobec spółki jest bezskuteczna, a przesłanki egzoneracyjne, takie jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie, nie zostały wykazane. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek wyłączających odpowiedzialność spoczywa na członku zarządu.

Odpowiedzialność podatkową członka zarządu za zobowiązania spółki wyklucza jedynie obiektywny brak możliwości działania, wynikający z przyczyn niezależnych, nie zaś subiektywne okoliczności zawodowe.

Wniesienie przez osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, jeżeli czynność ta jest jednostkowa i niezarobkowa, a osoba fizyczna nie działa jako podatnik VAT.

Podmioty w sposób świadomy i celowy dokonały czynności, które miały charakter nadużycia prawa, co uzasadnia odmowę uznania ich za podatników VAT, a co za tym idzie – prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych jest zobowiązany do składania rocznych sprawozdań, w tym zerowych, niezależnie od faktycznego świadczenia usług. Nieprzekazanie sprawozdań w terminie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zróżnicowanie stawek opłat za pobór wód na różne cele jest zgodne z przepisami Prawa wodnego i odpowiada zasadom zwrotu kosztów wynikającym z Ramowej Dyrektywy Wodnej, a różne sposoby użytkowania wody przez W. sp. z o.o. wymagały zastosowania zróżnicowanych stawek.

Uchybienia procesowe oraz niewystarczające uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dotyczące roli i świadomości T.U. w procederze karuzeli VAT powodują uchylenie wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Złożenie przez Prokuratora Krajowego, w trakcie zawieszonego na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) postępowania, wniosku o wyłączenie sędziów oznacza, że wystąpiła określona w art. 128 § 1 pkt 4 in fine ustawy przesłanka do podjęcia zawieszonego postępowania w zakresie niezbędnym do rozpoznania

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, że administracyjne postępowania habilitacyjne są zgodne z prawem, kiedy organizowane na podstawie recenzji naukowych i że sądy administracyjne nie mogą merytorycznie oceniać dorobku naukowego ani zasadności opinii recenzentów w tych postępowaniach.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy na części działki ewidencyjnej, przy zachowaniu zasad wyznaczania obszaru analizowanego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa urbanistycznego i planistycznego, jak również z zasadą dobrego sąsiedztwa.

Odrzucenie wykładni pozwalającej na utratę obywatelstwa polskiego w przypadku jednoczesnego nabycia obcego obywatelstwa poprzez ius soli, przy zachowaniu innych zasad nabywania krajowego obywatelstwa, wskazuje na konieczność uwzględniania woli i działania obywatela w procesie utraty obywatelstwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zasadnie oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano przesłanek koniecznych do przyznania ochrony międzynarodowej na podstawie art. 13 i 15 u.o.o., z uwagi na brak dowodów potwierdzających rzeczywiste zagrożenie prześladowaniem cudzoziemki i jej dzieci w kraju pochodzenia.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego na podstawie ustawy o komercjalizacji PKP wymaga wykazania posiadania nieruchomości w dniu 5 grudnia 1990 r.; brak dowodów posiadania uprawnia organy do odmowy stwierdzenia nabycia tego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego była bezzasadna z uwagi na nieprawidłową ocenę dowodów i błędną wykładnię art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, uzależniające prawo do świadczenia od niemożności pomocy innych zobowiązanych do alimentacji.