Decyzja o rejestracji pojazdu wbrew wymogom ustawowym, stwierdzająca oczywiste, choć nie rażące naruszenie prawa, nie spełnia kryteriów uznania jej za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jeśli wynika z złożonego procesu interpretacyjnego regulacji krajowych i unijnych.

Brak dokumentu homologacji dla pojazdu sprowadzonego spoza UE, stanowi rażące naruszenie przepisów, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej; odnosi się to zwłaszcza do przepisów rozporządzenia 167/2013 UE wymagających homologacji dla nowych pojazdów.

Pismo Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego informujące o braku doręczenia decyzji nie stanowi aktu administracyjnego podlegającego zaskarżeniu sądowoadministracyjnemu, gdyż nie ma charakteru władczego ani nie kształtuje sytuacji prawnej strony składającej wniosek.

Decyzja o unieważnieniu rejestracji pojazdu była zgodna z prawem ze względu na rażące naruszenie zasad bezpieczeństwa i wymogów formalnych dotyczących homologacji pojazdu, odmowa zgody producenta na zmianę dopuszczalnej masy całkowitej była kluczowym czynnikiem dla wydania wyroku.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niespełnienia wymogów homologacyjnych, uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Sąd potwierdził, że zmiany konstrukcyjne pojazdu wymagają zgody producenta. Brak przedstawienia odpowiedniego oświadczenia producenta stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Skarga kasacyjna od decyzji unieważniającej rejestrację pojazdu z powodu zmiany masy całkowitej bez zgody producenta jest bezzasadna, gdyż dokonanie takich zmian stanowi rażące naruszenie prawa.

Skarga o wznowienie postępowania nie może być uzasadniona twierdzeniami o rzekomej stronniczości sędziego niepopartymi kwalifikowanymi podstawami ustawowymi. Ocena podstaw wznowieniowych ogranicza się do ścisłej wykładni przepisów art. 271 i 273 p.p.s.a.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu naruszająca art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. jest nieważna, jeśli naruszenie skutkuje rażącymi konsekwencjami gospodarczymi, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Skarga kasacyjna oddalona.

Decyzja o rejestracji ciągnika rolniczego, wydana bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, o ile nie wywołuje nieakceptowalnych skutków społeczno-gospodarczych. Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz przepisami rozporządzenia nr 167/2013, dokument o którym mowa, był konieczny.

Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach nie może rozstrzygać kwestii przedawnienia zobowiązań zabezpieczonych hipoteką, ponieważ jest czynnością materialno-techniczną, ograniczoną do potwierdzania danych znajdujących się w rejestrach organów podatkowych.

W sytuacji, gdy członek zarządu spółki nie zgłosi we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości, ponosi on solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki zgodnie z art. 116 Ordynacji podatkowej, o ile nie wskaże mienia spółki na pokrycie tych zaległości ani nie wykaże braku winy.

Po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalna korekta przez organ podatkowy ani przez podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Organy podatkowe tracą prawo do zmiany lub ustalania wysokości takich nadwyżek po przedawnieniu.

Decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadniało jej unieważnienie. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość interpretacji i wykładni przepisów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Wyrok TSUE z 16 października 2019 r. nie stanowi podstawy wznowienia postępowania podatkowego w trybie art. 240 § 1 pkt 11 O.p., gdyż nie wprowadza nowej wykładni praw unijnych wpływających na decyzje ostateczne.

Uchwalenie uchwały miejscowej z naruszeniem obowiązku szczegółowego uzasadnienia jej podstaw i nieokreślenie właściwego zróżnicowania opłat, prowadzi do jej nieważności. Wadliwość uzasadnienia sądu stanowi podstawę do uchylenia wyroku w trybie kasacyjnym.

Warunek, o którym mowa w art. 112b ust. 2a ustawy o PTU w związku z art. 62 ust. 4 ustawy o KAS jest spełniony, jeżeli podatnik złożył deklarację lub korektę deklaracji w terminie 14 dni od dnia doręczenia upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej i najpóźniej w tym terminie wpłacił kwotę zobowiązania podatkowego lub zwrócił nienależną kwotę zwrotu.

Gmina, działając za pośrednictwem spółki komunalnej (TBS), wykonuje swoje zadania własne, co wyłącza ją z kategorii podatników VAT w zakresie aportu nieruchomości, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona. NSA potwierdza zasadność decyzji WSA i Wojewody dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego. Organ prawidłowo uznał brak potrzeby decyzji środowiskowej dla inwestycji.

Oddalenie skarg kasacyjnych wobec niestwierdzenia naruszenia procedury administracyjnej i prawa materialnego przy decyzji o pozwoleniu na budowę; brak nieważności postępowania w ocenie NSA.

Zgłoszenie znaku towarowego przez powiernika z zamysłem ochrony cudzych praw podmiotowych, spełnia przesłanki złej wiary zgodnie z art. 1291 ust. 1 pkt 6 Prawa własności przemysłowej, uzasadniając unieważnienie prawa ochronnego na znak.