Działka skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, co uzasadnia brak statusu stronny skarżącego w postępowaniu nieważnościowym dotyczącym pozwolenia na budowę.

Uchwała Rady Miasta Krakowa w zakresie zakazu zabudowy na działkach oznaczonych symbolem "MNos.1" przekroczyła granice władztwa planistycznego i naruszyła zasady sporządzania planów miejscowych, czym ograniczyła prawo własności skarżących, co skutkowało koniecznością stwierdzenia jej nieważności w części przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Wyłączenie nieruchomości spod zabudowy, bez wyprzedzającego rozpoznania geologicznego i mimo jej przeznaczenia do zabudowy w Studium, narusza owe Studium oraz przekracza granice władztwa planistycznego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały w tej części.

Właściwość organu podatkowego do rozpatrzenia odwołania w postępowaniach związanych z kontrolą skarbową ustala się na podstawie miejsca siedziby kontrolowanego podmiotu, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, a nie poprzez zastosowanie przepisu o zmianie miejscowej właściwości urzędu skarbowego wynikającej z ustawy o KAS.

Skarga na czynność egzekucyjną może dotyczyć jedynie wad tej czynności, a nie stanowi uniwersalnego środka zaskarżenia mającego na celu ocenę zasadności wszczęcia egzekucji.

Decyzja odmawiająca świadczenia w drodze wyjątku wymaga od organu pełnej oceny sytuacji osobistej wnioskodawcy, z uwzględnieniem szczególnych okoliczności mogących uzasadniać niespełnienie formalnych przesłanek, art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

W przypadku nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu odpadów, na podmiot odbierający odpady komunalne można nałożyć administracyjną karę pieniężną. Odstąpienie od kary wymaga znikomych naruszeń i zaprzestania ich powtarzania.

W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność szczegółowej analizy prawnej art. 24 ust. 5b i 5f u.s.u.s. w kontekście zawieszenia przedawnienia składek.

Czynność włączenia karty adresowej do gminnej ewidencji zabytków wymaga wcześniejszego udokumentowania walorów zabytkowych obiektu. Brak takiego dowodu czyni ją nieskuteczną, niezależnie od późniejszego sanowania braków.

Sąd administracyjny przekroczył dopuszczalną prawnie redukcję oceny prawnej, dotyczącą przypisania odpowiedzialności za nieuiszczenie opłaty elektronicznej wskutek wad systemu. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania w zgodzie z wytycznymi NSA odnośnie pełności regulacji i wykonania obowiązków użytkownika drogi.

Nieważne jest doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych, jeśli nie spełniono wymogów art. 44 KPA, co powoduje, że termin na dokonanie czynności nie rozpoczyna biegu.

Nieważność postępowania sądowoadministracyjnego może być stwierdzona na skutek pozbawienia strony możliwości obrony jej praw, wskutek błędnego doręczenia elektronicznego, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji.