Decyzja naliczenia opłat za zarząd, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 lutego 1998 r., może stanowić dowód posiadania zarządu państwowego na dzień 5 grudnia 1990 r., co uprawnia do nabycia prawa użytkowania wieczystego z mocy prawa.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki, jeżeli nie wykazał, iż nie zawinił w ich powstaniu lub powstały one mimo działania egzoneracyjnego. Analiza jego roli i uprawnień w spółce musi być prawidłowo udokumentowana.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego możliwe jest, jeżeli postępowanie karne skarbowe nie zostało wszczęte wyłącznie w celu zawieszenia tego terminu. Dochodzenie faktycznych przesłanek prawnych wymaga analizy kontekstu decyzji zawieszenia. NSA oddalił skargę, potwierdzając brak instrumentalnego działania organów.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach poza kasynem bez koncesji uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, nawet jeśli formalnie osoba działa jako wydzierżawiający lokal. Punktem decyzyjnym jest rzeczywista aktywność w organizowaniu gier.

Skarżący, umożliwiając instalację automatów w wynajmowanych lokalach, ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Podmiot wynajmujący lokal, w którym instalowane są nielegalne automaty, a który nie wykazał przekazania lokalu innemu podmiotowi, może zostać uznany za współurządzającego gry hazardowe, ponosząc odpowiedzialność za brak właściwych zezwoleń i koncesji.

Podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 1 u.g.n. nie może prowadzić do częściowego zniesienia współwłasności, a każda działka po podziale musi być własnością jednego współwłaściciela, nawet jeśli działki te znajdują się wbrew ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wydatki na użytkowanie samochodów osobowych przez pracowników, niezwiązanych ze spółką, w celach mieszanych, nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p.

Dla zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., płatnik zobowiązany jest zweryfikować, czy odbiorca świadczenia jest jego rzeczywistym właścicielem oraz czy transakcja nie tworzy sztucznej struktury ukierunkowanej na unikanie opodatkowania. Bez spełnienia tych warunków pobór podatku jest obligatoryjny.

Uchwała Rady Miejskiej w L. ustalająca przebieg drogi gminnej nr 161845E została stwierdzona jako nieważna z powodu braku precyzyjnego określenia przebiegu drogi i dostatecznego uzasadnienia, co naruszyło wynikający z art. 7 ust. 3 u.d.p. obowiązek precyzyjnego ustalenia przebiegu dróg gminnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nakładanie kar na podstawie art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wymaga tożsamości znamion deliktów między załącznikami nr 3 i nr 4, co w niniejszej sprawie nie zachodziło, dlatego decyzje organów były prawidłowe.

Skarga kasacyjna skierowana przeciwko postanowieniu o kosztach egzekucyjnych została prawidłowo oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz formalnych zarzutów zarzucających naruszenie art. 64 u.p.e.a. w zakresie naliczenia kosztów egzekucyjnych.

Nieodpłatne przekazanie towarów, w tym węgla, podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli podatnik odliczył wcześniej podatek naliczony związany z kosztami ich nabycia, wytworzenia lub wydobycia.

Skarga kasacyjna, która nie zawiera precyzyjnie sformułowanych i uzasadnionych podstaw prawnych, nie może prowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku, co potwierdza zasadność odrzucenia skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny.