Nie wykazanie przez członka zarządu braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości wyklucza możliwość uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, a organ podatkowy nie ma obowiązku przejmowania tej inicjatywy dowodowej.

Przyjęcie, że członek zarządu jest zwolniony z odpowiedzialności podatkowej z art. 116 Ordynacji podatkowej tylko dlatego, że spółka posiada jednego wierzyciela, prowadziłoby do naruszenia zasady równego traktowania oraz osłabienia funkcji ochronnej tej instytucji.

Członek zarządu spółki z o.o. nie uwalnia się od odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe bez wykazania swojej niezawinionej niemożności złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, co obciąża go dowodowo na podstawie art. 116 § 1 o.p.

Nieruchomości używane do prowadzenia działalności gospodarczej podlegają wyższym stawkom podatkowym, co wyklucza możliwość stosowania zwolnień. Przedsiębiorcy nie przysługuje zwolnienie od podatku od nieruchomości, jeżeli cała obiektowa powierzchnia była wykorzystywana gospodarczo.

Art. 115a ustawy o Policji oraz art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej wymagają stosowania nowego przelicznika ekwiwalentu za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy zwolnionych po 6 listopada 2018 r., co zostało potwierdzone przez NSA, który oddalił skargę kasacyjną.

Działalność oświatowa realizowana przez jednostkę niebędącą przedsiębiorcą nie kwalifikuje się do otrzymania świadczeń na ochronę miejsc pracy zgodnie z art. 15g ustawy o COVID-19, jeśli nie spełnia kryteriów działalności gospodarczej.

Oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej Gminy Miejskiej K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego potwierdza poprawność proceduralną i materialnoprawną decyzji o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

Wydanie decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości na mocy art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnia inwestora do trwałego zajęcia nieruchomości w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji celu publicznego, o ile nie naruszono przepisów proceduralnych.

NSA stwierdza, że odmowa zawarcia umowy przez zobowiązanego umożliwia organowi ustalenie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej decyzją administracyjną na podstawie art. 61 ust. 2d ustawy o pomocy społecznej. Brak podstaw do zwolnienia z tejże opłaty bazując na przedstawionych okolicznościach faktycznych.

W przypadku zadłużenia zastępczo wniesionych opłat przez gminę za pobyt w DPS, istnieją podstawy prawne do wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu tych opłat przez osobę zobowiązaną. Braki uzasadnień decyzji administracyjnych mogą być sanowane w postępowaniu odwoławczym.

Uchwała Zarządu Powiatu w B. powierzała obowiązki dyrektora jednostki organizacyjnej osobie niewypełniającej wymogów art. 122 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, co stanowiło istotne naruszenie prawa. Skarga kasacyjna została oddalona.