Zastosowanie art. 189f k.p.a. wymaga oceny, czy naruszenie prawa wywołało znaczne skutki w chronionym obszarze, a brak rozważenia tej kwestii w kontekście umiejscowienia reklamy może skutkować uchyleniem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej.

Organ administracyjny, w przypadku otrzymania wniosku z brakami formalnymi, jest zobligowany do wezwania strony do ich usunięcia i może pozostawić wniosek bez rozpoznania, jeżeli strona tych braków w wyznaczonym terminie nie usunie. Zawieszenie postępowania na wniosek strony jest decyzją uznaniową organu, zależną od braku sprzeciwów innych stron i niezagrażania interesowi społecznemu.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego z przekroczeniem terminu określonego w zezwoleniu jest zgodne z przepisami prawa, a zezwolenie na zajęcie pasa drogowego nie może być przyznane za okres poprzedzający złożenie wniosku; odmowa wydania zezwolenia na taki okres jest uzasadniona i zgodna z zasadami prawa administracyjnego.

Zarządzenie pokontrolne Inspektora Ochrony Środowiska, mimo że nie jest decyzją administracyjną, ma władczy charakter i stanowi przypomnienie o obowiązkach wynikających z przepisów prawa ochrony środowiska, których naruszenie może zostać skutecznie podważone tylko za pomocą rzetelnie przedstawionych dowodów.