Orzeczenia
Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,
Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,
Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,
Kwestię istnienia "właściwego czasu", a także braku zawinienia w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości przez członka zarządu spółki należy odnosić wyłącznie do okresu piastowania przez niego tej funkcji. Ustalenie, że w tym okresie ów "właściwy czas" jeszcze nie nadszedł, automatycznie eliminuje element zawinienia w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości spółki. Nie można bowiem twierdzić
Skuteczne zakwestionowanie kontroli sądowoadministracyjnej przeprowadzonej przez sąd pierwszej instancji w zakresie poczynionych przez organy ustaleń faktycznych sprawy, wymaga skonkretyzowania zarzutu i wskazania przez kasatora, jakie konkretnie normy, określające przebieg postępowania dowodowego, naruszyły organy podatkowe. Zarzutu skargi kasacyjnej, który nie precyzuje powyższej kwestii, a jedynie
Decyzja o przyznaniu zasiłku stałego nie jest decyzją uznaniową i to zarówno co do faktu jego przyznania, jak i co do jego wysokości. Właściwy organ administracji publicznej nie posiada żadnej swobody w zakresie przyznania tego rodzaju świadczenia, gdyż jego uzyskanie uzależnione jest jedynie od spełnienia przez osobę samotnie gospodarującą lub osobę pozostającą w rodzinie wszystkich warunków wynikających