Tymczasowe obiekty budowlane, co do zasady nie są zwolnione od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

Kiedy dany przepis nie jest jednoznaczny w swym znaczeniu, kiedy pozwala interpretującemu go na pewną sferę uznaniowości w jego rozumieniu, nie można mówić o rażącym naruszeniu prawa.

W sytuacji, kiedy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, co do zasady w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega zarzut naruszenia przepisów postępowania.

Wykładnia językowa art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) u.p.d.o.f. nie pozwala na wniosek, że zwolnienie przewidziane tym przepisem rozciągało się również na środki wydatkowane na spłatę kredytu refinansowego w części, z której nie dokonano bezpośredniego nabycia/wybudowania, np. budynku mieszkalnego.

Przesłanki zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. obejmują dwa warunki, tj. zarówno przesłankę, o jakiej mowa w lit. a) art. 21 ust. 1 pkt 46 cytowanej ustawy (przesłankę pochodzenia środków z bezzwrotnej pomocy), jak i wymóg bezpośredniego realizowania przez podatnika celu programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy, sformułowany w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.o.f.