Okoliczność zbywania wskazanych nieruchomości gruntowych, jako przesłanka zastosowania zabezpieczenia zobowiązania podatkowego, musi być rozpatrywana w kontekście wykazania drugiego wymogu ustawowego, a mianowicie, że czynności te "mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję", co wymaga oceny tych kwestionowanych czynności "zbywania" na tle całokształtu sytuacji majątkowo-finansowej osoby zobowiązanej.

Skoro w toku postępowania podatkowego, prowadzonego na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej, członek zarządu wskazuje składniki mienia dłużnika podatkowego (spółki), do których zaliczyć należy również wymagalne wierzytelności, obowiązkiem organu będzie podjęcie wszelkich możliwych czynności procesowych mających na celu ustalenie, czy one istnieją, egzekucja z tych składników majątkowych jest możliwa

Zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego następuje z mocy prawa z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Wszczęcie takiego postępowania następuje w drodze postanowienia, które nie jest ogłaszane lub doręczane podatnikowi, gdyż do momentu przedstawienia mu zarzutów

Jeżeli podmiot gospodarczy podjął wszelkie działania, jakich można od niego w sposób uzasadniony oczekiwać, w celu upewnienia się, że transakcje, w których uczestniczy nie wiążą się z przestępstwem, czy to w zakresie podatku VAT, czy w innej dziedzinie, może on domniemywać legalność tych transakcji bez ryzyka utraty prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT. Nie jest przy tym sprzeczne z prawem Unii

W postępowaniu incydentalnym, wywołanym wnioskiem o przywrócenie terminu nie chodzi o uzyskanie absolutnej pewności co do prawdziwości określonych twierdzeń, a jedynie o ocenę ich wiarygodności. Jeżeli zatem w ocenie organu podatkowego, podanie o przywrócenie terminu, mimo dołączenia doń zaświadczenia lekarskiego, rodzącego określone domniemania, nie zostało przez stronę dostatecznie doprecyzowane,

Z art. 190 ust. 3 Konstytucji RP można wyprowadzić wniosek, że skoro Konstytucja RP wyjątkowo zezwala na obowiązywanie niekonstytucyjnego aktu prawnego, to regułą jest jego nieobowiązywanie, a więc niestosowanie, zaś skoro zgodnie z art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, po wyroku TK o niekonstytucyjności przepisu powstaje podstawa do wznowienia postępowania, to takiego przepisu nie powinno się stosować,

Ustalenie przez organ podatkowy kwestii istnienia przesłanki "interesu publicznego" wiąże przede wszystkim się z koniecznością ważenia relacji w dwóch płaszczyznach: jedną płaszczyznę tworzy zasada, jaką jest terminowe płacenie podatków w pełnej wysokości, drugą - wyjątek od zasady, polegający na zastosowaniu indywidualnej ulgi podatkowej. Organ w danym przypadku winien ustalić, co jest korzystniejsze