Art. 191 O.p. wyraża zasadę swobodnej oceny dowodów, według której organ podatkowy - prowadzący postępowanie podatkowe - przy ocenie wiarygodności zgromadzonych dowodów nie jest skrępowany żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych rodzajów dowodów i dokonuje jej w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na zebranym materiale dowodowym.

Art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie miał w 1999 r. zastosowania do dochodów (przychodów) ze sprzedaży premiowej otrzymanych przez podmioty uzyskujące przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zakłady energetyczne prowadząc działalność gospodarczą, są posiadaczami gruntów, co z uwagi na fakt, iż posiadanie to jest bezumowne, skutkuje koniecznością opodatkowania nadleśnictwa wyższą stawką podatku, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.l.

Zakres przedmiotu opodatkowania musi być określony precyzyjnie, a interpretacja przepisów dotyczących tegoż przedmiotu opodatkowania nie może być rozszerzająca, dokonana na niekorzyść podatnika.

Aby można było mówić o obowiązku podatkowym z tytułu świadczenia usług musi w pierwszej kolejności dojść do jej wykonania, a fakt zapłaty decyduje jedynie o momencie jego powstania.

Organy podatkowe prawidłowo wydały wobec obojga małżonków odrębne decyzje podatkowe. Dokonane przez te organy w decyzjach wyliczenia zarówno co do wydatków, jak i przychodów oraz zgromadzonego mienia odnosiły się do majątku wspólnego małżonków. Słusznie więc wobec braku odmiennych ustaleń, przyjęto zasadę wynikającą z art. 43 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U.

Brzmienie cytowanego art. 31 ust. 1 u.k.s. jest jednoznaczne i nie pozostawia wątpliwości co do niemożności stosowania w postępowaniu kontrolnym przepisu art. 54 Ordynacji podatkowej. Wskazany przepis jest zgodny z Konstytucyją. Przepis art. 31 ust. 1 u.k.s. miał zastosowanie do wszystkich podatników pozostających w tej samej sytuacji faktycznej.

Finansowanie przez gminę szkoleń, kosztów rozmów telefonicznych i kosztów materiałów biurowych stanowi dla radnych nieodpłatne świadczenie, które należy zakwalifikować pod dyspozycje art. 13 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jako przychody z działalności wykonywanej osobiście. Nie korzystają one ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt. 17 omawianej ustawy