Fakt, iż uczestniczka postępowania na prawach strony nie złożyła odwołanie od decyzji i nie brała udziału w postępowaniu odwoławczym, w związku z czym decyzja ostateczna nie została jej doręczona, nie przesądza, iż nie powinna brać udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika. Stosownie bowiem do art. 12 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

Umowa zawarta pomiędzy bankiem - wierzycielem a dłużnikiem w wyniku umowy przelewu wierzytelności, określająca wyłącznie zasady spłaty długu /ustalenie rat, odsetek i marży bankowej/, nie stanowiła umowy o świadczenie usług bankowych /finansowych/ o cechach kredytu, której zawarcie wymagałoby zastosowania trybu przewidzianego przy udzielaniu zamówień publicznych w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 10

Wszystkie obowiązki i uprawnienia, wynikające z ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ odnoszą się bezpośrednio do spółki cywilnej, a nie do jej wspólników. Do spółki jako strony stosunku podatkowoprawnego kierowane są decyzje organów podatkowych /art. 133 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - Dz.U. nr 137

W ramach zarzutu naruszenia prawa procesowego skutecznie można powoływać się tylko na naruszenie przepisów postępowania, regulujących postępowanie przed tym Sądem, czyli należało wskazać przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), którym Sąd ten miał uchybić akceptując fakt naruszenia przez podatkowy organ odwoławczy

Sąd naruszył przepisy postępowania, gdyż nie zastosował się do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy o p.p.s.a. Skład orzekający w tej sprawie nie dostrzegł bowiem, że naruszone zostały przepisy art. 122, art. 187, art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa.

Na podstawie art. 5 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. nr 137 z 2003 r., poz. 1302) do naczelnika urzędu skarbowego należy ustalenie lub określenie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych. Wynika stąd, że nie znajduje oparcia w powołanych wyżej przepisach stanowisko wyrażone w skardze kasacyjnej, iż w sprawie występują dwa odrębne

Czynność zameldowania potwierdza fakt zamieszkania w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem, ale nie można czynności zameldowania dać pierwszeństwo przed regulacją materialnoprawną pobytu stałego. Czynność zameldowania jedynie potwierdza fakt zamieszkania, a nie jest przesłanką, od której uzależnia zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem. Art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 27

W sprawach, w których nie jest możliwe rozpoznanie sprawy w ramach tzw. uznania administracyjnego, wzruszenie decyzji ostatecznej w trybie art. 154 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. 2001 nr 98 poz. 1071 ze zm./ nie jest możliwe.