Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia jest zasadne przy braku oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność homologacyjną pojazdu po dokonanych zmianach technicznych.

Sama możliwość potencjalnego wykorzystania nieruchomości do działalności gospodarczej wystarcza do ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością, a skarga kasacyjna zarzucająca błędną wykładnię przepisów dotyczących związania nieruchomości z działalnością gospodarczą zostaje oddalona jako pozbawiona podstaw.

W przedmiocie wniosku o uzgodnienie rozbiórki zabytkowego obiektu, organ konserwatorski działa w granicach swoich kompetencji, oceniając zachowane wartości zabytkowe. Niedopuszczalna jest rozbiórka, jeżeli obiekt nadal posiada istotne wartości historyczne. Złego stanu technicznego nie uznaje się za przesłankę wymuszającą wyburzenie, gdy wartości zabytkowe są zachowane.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest wyjątkowe i wymaga rażącego naruszenia prawa. W analizowanej sprawie decyzja Wojewody Pomorskiego z 2017 roku nie spełniała przesłanek takiego uchybienia.

Rejestracja ciągnika rolniczego bez wymaganego świadectwa homologacji WE na mocy art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. bez powodowania rażącego naruszenia prawa jest niedopuszczalna; decyzja nie może być unieważniona, jeżeli naruszenie przepisów nie jest oczywiste.

Decyzje organów administracyjnych, badające demokratyczność grupy producentów na etapie wypłaty pomocy finansowej, naruszają przepisy materialne, jeśli wcześniej nie uchylono decyzji o wstępnym uznaniu tej grupy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzasadnione, jeśli przyczyni się do realizacji interesu społecznego, zapewniając transparentność i obiektywność podejmowanych decyzji.

NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając uchybienia proceduralne i błędną wykładnię prawa unijnego i krajowego, wpływającą na prawidłowość ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przez organizację producentów.

Dokumentacja weterynaryjna Schroniska dla bezdomnych zwierząt objęta jest tajemnicą zawodową, co uzasadnia odmowę udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 28 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt.

Odpowiednie stosowanie przepisów o uwidacznianiu cen wymagające czytelności dla kierowców zbliżających się dotyczy również parkingów podziemnych. Naruszenie tego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym wynika bezpośrednio z przepisów prawa i jest wymagalny, mimo że skarżąca kwestionowała formalności doręczenia upomnień oraz brak zaświadczenia lekarskiego o kwalifikacji do szczepień.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, jeżeli działka ta spełnia wymogi funkcjonalne wymagane dla realizacji inwestycji, chyba że prowadziłoby to do obejścia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 65 § 1 KPA stosuje się także do decyzji wydawanych przez podmioty inne niż organy administracji, które mają kompetencję do władczego rozstrzygania. Organ niewłaściwy zobowiązany jest przekazać podanie do organu właściwego.

Na skutek naruszenia art. 85 § 1 k.k., wyrok łączny uwzględniający niewykonalną karę nie może być utrzymany. Połączenie kary pozbawienia wolności zawieszonej i niepodlegającej już wykonalności musi skutkować uchyleniem orzeczenia łącznego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z powodu nieprawidłowego uznania braku zachowania proceduralnych wymogów w procesie wyznaczania recenzentów przez Radę Doskonałości Naukowej i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Grzywna w celu przymuszenia, nałożona za niewykonanie obowiązku podłączenia do sieci kanalizacyjnej, jest prawomocna nawet gdy skarżący zainicjował formalne procedury, ale nie sfinalizował przyłączenia z przyczyn niezależnych. Ustawodawca wymaga faktycznego wykonania obowiązku (art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g.).

Zgodnie z art. 89 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług obejmuje wierzytelności powstałe po dokonaniu zajęcia, należności można zająć u trzeciodłużnika bez wcześniejszego ustalenia. Oddalono skargę kasacyjną Skarżącego jako bezzasadną.

NSA potwierdził, iż ciężar dowodowy wykazania przesłanek umorzenia składek spoczywa na wnioskodawcy, a wykazane dochody nie wykazują stanu ubóstwa uniemożliwiającego spłatę, potwierdzając decyzje ZUS o odmowie umorzenia.

Otrzymana należność z tytułu sprzedaży wierzytelności w postaci zachowku stanowi przychód z praw majątkowych dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, podlegający wykazaniu w PIT-36. Koszty uzyskania przychodów nie obejmują równowartości należnego zachowku, jeśli brak jest udokumentowanych wydatków związanych z jego nabyciem.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania podatkowego w Polsce, jeśli polskie przepisy zapewniają wystarczające gwarancje procesowe. Zaskarżona decyzja podatkowa pozostaje w mocy.

Zakaz reklamy aptek wynikający z art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne narusza dyrektywę 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 TFUE, co uniemożliwia nałożenie kary pieniężnej. NSA utrzymał uchylenie zaskarżonej decyzji GIF.

Właściwym organem podatkowym do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej, wydanej przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, jest naczelnik właściwego terytorialnie urzędu skarbowego.

Dochody uzyskiwane z tytułu działalności badawczo-rozwojowej w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania, pod warunkiem spełnienia definicji działalności B+R oraz wymogów formalnych, mogą korzystać z preferencyjnej stawki podatkowej IP Box w wysokości 5%, jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej na mocy art. 30ca ustawy o PIT.

Doszło do uznania prawa wnioskodawczyni do stosowania preferencyjnej 5% stawki podatku IP Box w ramach dochodów z komercjalizacji wzoru przemysłowego, korzystającego z ochrony na podstawie ustawy - Prawo własności przemysłowej, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.