Zwrot należności odsetkowych i innych realizowany na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego przez spółkę nie podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, przy spełnieniu określonych warunków formalnych i materialnych przez fundusz.
Dochody z należności odsetkowych oraz innych tytułów wypłacanych przez Spółkę na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, o ile fundusz spełnia określone warunki, w tym pełne opodatkowanie w kraju siedziby i nadzór finansowy.
Koszty związane z wdrożeniem i realizacją programu motywacyjnego, w tym odkupu udziałów fantomowych, stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim i operacyjnym. Przychody z tytułu zbycia udziałów fantomowych należy zaliczyć do przychodów z kapitałów pieniężnych, a nie operacyjnych.
Działalność X sp. z o.o. prowadzona w ramach projektów, mająca na celu opracowywanie nowych produktów, stanowi działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia kosztów kwalifikowanych na mocy art. 18d ust. 1 ustawy.
Znak towarowy nabyty przez Spółkę będzie mógł być amortyzowany na podstawie art. 16h ust. 1 ustawy o CIT, a wydatki B z tytułu korzystania ze znaku towarowego stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d tejże ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu, podjęta z urzędu z uwagi na rażące naruszenie prawa, jest zgodna z zasadami prawa administracyjnego, gdyż zmiany konstrukcyjne nie były poparte wymaganymi dokumentami homologacyjnymi.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracji pojazdu jest zasadne, gdyż została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a brak właściwych dokumentów homologacyjnych skutkuje niezgodnością z obowiązującymi przepisami.
Decyzja Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji zmodyfikowanego pojazdu marki (...) została prawomocnie uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa i stwierdzona za nieważną, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.
Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być podstawą penalizowania reklamy aptek, gdyż ogranicza przepisy unijne dotyczące swobodnego świadczenia usług. NSA uchylił decyzję organów administracyjnych oraz umorzył postępowanie z uwagi na niezgodność z prawem unijnym.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość udzielonych przez organ informacji zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, oraz brak podstaw do zmiany wyroku WSA.
Dokumenty wewnętrzne, będące przedmiotem korespondencji wewnątrzadministracyjnej, nie mają charakteru informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Sąd I instancji dokonał prawidłowej kontroli działalności organów administracyjnych i zasadnie oddalił skargę, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną.
W przypadku ustalenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed dniem 6 listopada 2018 r., przepisy ustawy o Policji należy interpretować z uwzględnieniem wyroku TK z dnia 30 października 2018 r., przyjmując przelicznik zgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej.
Komunikaty wydane przez organy administracyjne, posiadające charakter dokumentów wewnętrznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja Prezesa ZUS odmawiająca renty z tytułu niezdolności do pracy naruszała przepisy postępowania, wskazując na konieczność dokładnego zbadania szczególnych okoliczności pod kątem możliwości uzyskania okresu składkowego, co uzasadniało uchylenie decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Organ administracji publicznej obowiązany jest zapewnić prawidłowe doręczenie decyzji, co determinuje skuteczność obiegu prawnego i otwiera termin na wniesienie odwołania. Brak dowodu prawidłowego doręczenia nie może być interpretowany na niekorzyść strony skarżącej.
Adresat wniosku o informację publiczną nie pozostaje w zwłoce, jeśli informacja jest dostępna w BIP. Obowiązkiem wnioskodawcy jest precyzyjne określenie zakresu żądania, zaś organ udostępnia jedynie informacje wyraźnie wskazane lub potwierdza dostępność w wypadku informacji przetworzonej.
Stałe zamieszkiwanie w lokalu jest związane z centrum życiowym wnioskodawcy. Czasowa nieobecność, spowodowana obiektywnymi okolicznościami, nie wyklucza przesłanki zamieszkiwania, warunkującej przyznanie dodatku mieszkaniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej przetworzonej przez Świętokrzyskie Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. była zasadna, gdyż wnioskodawca nie wykazał szczególnej istotności tej informacji dla interesu publicznego.
W przypadku uznania, że zostały stworzone sztuczne warunki do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, organy administracyjne mogą odmówić przyznania płatności, potwierdzając, że wnioski o wsparcie w formie płatności muszą być zgodne z rzeczywistymi okolicznościami posiadania gruntów.
Dotacja celowa nieprzeznaczona zgodnie z przepisami umowy winna zostać zwrócona. NSA uznał, że działanie Stowarzyszenia naruszało warunki umowy dotacyjnej poprzez wykorzystanie dotacji na działania w niezatwierdzonej strzelnicy, co było podstawą do oddalenia skargi kasacyjnej.
Korekta przychodu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, wynikająca z odstąpienia od umowy sprzedaży nieruchomości, winna nastąpić w tym samym okresie rozliczeniowym co zawarcie tejże umowy, jako że skutek odstąpienia niesie za sobą unieważnienie umowy ze skutkiem wstecznym.
Płatności z tytułu składki A., pokrywane z tytułu uzyskanego finansowania kredytowego, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, jako przychody o charakterze odsetkowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Co CIT. Wnioskodawca jest zobowiązany do pełnienia funkcji płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT oraz odpowiednich umów międzynarodowych o unikaniu podwójnego
Status podatnika jako Centrum Badawczo-Rozwojowego oraz kategoria wielkości przedsiębiorstwa decydują o limitach kosztów kwalifikowanych w kontekście art. 18d ustawy o CIT. Przepisy te stosuje się od momentu, kiedy status CBR jest prawomocny i w roku poniesienia kosztów.