Usługi pośrednictwa w najmie długoterminowym pojazdów wykonane przez podmiot bez zagranicznych oddziałów, które świadczy usługi m.in. w imieniu biur podróży, podlegają procedurze VAT-marża zgodnie z art. 119 VATU. Miejscem świadczenia tych usług jest Polska, gdzie podmiot ma siedzibę.

Nabycie przez spadkobiercę nieruchomości w drodze spadku i jej późniejsze zbycie na rzecz innego spadkobiercy nie skutkuje utratą ulgi mieszkaniowej przewidzianej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jeżeli zbycie następuje zgodnie z art. 16 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy.

Dostawa działki w ramach wywłaszczenia za odszkodowaniem częściowo korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dla terenów innych niż budowlane, a częściowo podlega opodatkowaniu VAT, przy czym podstawa opodatkowania dla części opodatkowanej VAT stanowi kwota brutto odszkodowania, co pozwala na zastosowanie klucza powierzchniowego do podziału wartości działki.

Sprzedaż wydzielonej działki niezabudowanej z działki nr 1 przez osobę fizyczną nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż działanie sprzedającego nie wykazuje cech prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a transakcja odbywa się w sferze zarządzania majątkiem osobistym.

Dopłaty wnoszone przez Gminę na pokrycie strat bilansowych Spółki związane są bezpośrednio z czynnościami opodatkowanymi, stanowią wynagrodzenie za świadczone usługi i jako takie wchodzą w zakres podstawy opodatkowania VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy VAT.

Sprzedaż działki niezabudowanej przez Wnioskodawczynię nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż czynności poprzedzające sprzedaż nie wykazały cech zorganizowanych działań handlowych, a transakcja nastąpiła w sferze majątku prywatnego.

Osoba fizyczna dokonująca sprzedaży nieruchomości z majątku osobistego, która nie przejawia aktywności charakterystycznej dla działalności gospodarczej w obrocie nieruchomościami, nie jest podatnikiem VAT podlegającym obowiązkowi opodatkowania tej transakcji.

Prezydent m.st. Warszawy, działając jako reprezentant Skarbu Państwa, posiada legitymację do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w postępowaniu nadzorczym o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

NSA podtrzymał wyrok WSA, stwierdzający nieważność uchwały Rady Miejskiej w B. odnośnie opłat za usunięcie pojazdu z drogi, z powodu deficytów uzasadnienia niezgodnych z wymogami u.p.r.d.

Organizowanie gier hazardowych na automatach bez koncesji, zgłoszenia lub zezwolenia poza kasynami gier jest naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych, co skutkuje nałożeniem kary pieniężnej na podmiot odpowiedzialny za urządzanie takich gier.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż norma wynikająca z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego i umarzająca postępowania administracyjne wszczęte po ponad 30 latach od ogłoszenia decyzji, jest zgodna z Konstytucją RP i międzynarodowymi standardami prawnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić skargę kasacyjną, podtrzymując wcześniejszą decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i uznając, że procedura ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości była zgodna z art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w odniesieniu do faktur dokumentujących czynności, które – mimo formalnego przemieszczenia towaru i dokonania płatności – nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych i zostały przeprowadzone wyłącznie w celu wyłudzenia podatku VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych o nałożeniu kary pieniężnej za niezgodność z wymogami jakości handlowej jest zgodna z prawem, ponieważ produkty były nieprawidłowo oznaczone pod kątem widoczności informacji o kraju pochodzenia.

Podatnik prowadzący działalność hotelarską oferujący usługi gastronomiczne i noclegowe, nabywane w ramach overbookingu, ma prawo do odliczenia VAT. Poszerzenie ograniczeń z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy VAT dla takich przypadków stanowiłoby naruszenie zasady "stand still" z art. 176 Dyrektywy 112 oraz zasady neutralności podatku VAT.

Umowa o przygotowanie i prowadzenie szkoleń nie była umową o dzieło, lecz umową o świadczenie usług, podlegającą przepisom o zleceniu, co uzasadniało obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy umowy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że przepisy dotyczące pilotowania pojazdu nienormatywnego stanowią odrębną podstawę prawną do nałożenia kary pieniężnej, niezależnie od obecności lub braku formalnego zezwolenia na jego przejazd. Kierowca może być ukarany za nieprzestrzeganie wymogów pilotowania, nawet jeśli brakuje wymaganego zezwolenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z powodu nieważności postępowania spowodowanej niepełną sentencją wyroku pozbawiającą stronę prawa do rozstrzygnięcia całości skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepisy art. 10 ust. 5c ustawy o drogach publicznych pozwalają na dekategoryzację drogi powiatowej na gminną, jeśli nowa droga zastępuje starodroże, a kontrolowana uchwała Rady Powiatu została prawidłowo uzasadniona i pozbawiona uchybień prawnych.

Kumulacja kar za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu nie jest dopuszczalna, gdy naruszenie dotyczy przekroczenia 1,5 godziny, a stanowisko Głównego Inspektora Transportu Drogowego w tej kwestii jest niezgodne z nowelizacją ustawy o transporcie drogowym.

Czynności polegające na przeprowadzaniu szkoleń edukacyjnych z zakresu doskonalenia umiejętności nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co uzasadnia podleganie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Zachodzi możliwość nałożenia osobnych administracyjnych kar pieniężnych za brak wymaganego zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym oraz za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie. Odmienność tych sankcji wynika z różnych podstaw prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przeszkodą do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie może być fakt istnienia innych krewnych zobowiązanych alimentacyjnie względem osoby wymagającej opieki, jeśli faktyczną opiekę sprawuje skarżąca, która zrezygnowała z pracy. (art. 17 ust. 1 u.ś.r.)

Uchwała Sądu pierwszej instancji uchylona z powodu wadliwego uzasadnienia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał konieczność indywidualnej oceny transakcji i uwzględnienia obiektywnych okoliczności braku wiedzy skarżącego o ewentualnym oszustwie podatkowym w łańcuchu dostaw. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.