Węzłowy charakter rozstrzygnięcia sprowadza się do uznania, iż dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, konieczna jest analiza skutków społeczno-gospodarczych w obrocie prawnym, których brak w trybie nadzoru nieważnościowego uniemożliwia kwalifikację naruszenia prawa jako rażącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stwierdzenie nieważności decyzji o odszkodowaniu, którą unieważniły wcześniejsze orzeczenia wywłaszczeniowe, jest zgodne z prawem, mimo późniejszego wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego art. 156 k.p.a.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu naruszała prawo z powodu braku homologacji potwierdzonej przez producenta pojazdu. Zmiany konstrukcyjne dokonane przez skarżącego nie spełniły wymogów technicznych ani formalnych.

Osoba nieposiadająca statusu strony w postępowaniu administracyjnym nie może skutecznie domagać się wznowienia postępowania, ani wnieść skargi kasacyjnej, jeśli jej interes nie znajduje umocowania w przepisach prawa materialnego.

Transakcja sprzedaży nieruchomości przez O. sp. z o.o. do D. sp. z o.o. stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i była zrealizowana w warunkach nadużycia prawa, co uzasadniało jej wyjęcie spod opodatkowania VAT.

Nałożenie 100% sankcji VAT wymaga uwzględnienia zasady proporcjonalności; niezbędne jest zbadanie, czy podatnik świadomie uczestniczył w oszustwie podatkowym.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki z o.o. nie jest wyłączona przez fakt, że jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Niewypłacalność dłużnika może być ustalona przy istnieniu pojedynczego niezaspokojonego zobowiązania, co nakłada na członka zarządu obowiązek wniosku o ogłoszenie upadłości.

W sprawach dotyczących przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, ciężar dowodu posiadania gruntu spoczywa na wnioskodawcy, a sądy administracyjne nie są zobowiązane do ustalania posiadania z urzędu, kierując się dowodami przedstawionymi przez strony.

Interes prawny w kontekście art. 28 kpa wymaga oparcia w normie prawnej. Skarżący, nie będąc stroną postępowania z wniosku A.K.-S., nie mógł skutecznie wnosić o jego wznowienie w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zarzuty naruszeń proceduralnych skargi kasacyjnej zostały oddalone jako niezasadne.

Przeszkoda w podjęciu pracy zarobkowej przez E. H., wynikająca z intensywności i stałości opieki nad niepełnosprawnym mężem, stanowi przesłankę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Uchylenie decyzji organów oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wskazuje na konieczność uwzględnienia charakteru opieki jako kluczowego elementu w postępowaniu.

W postępowaniu o wznowienie zakończonego decyzją administracyjną postępowania, przymiot strony przyznaje się podmiotowi posiadającemu interes prawny, a nie faktyczny, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania przez osobę, która nie była stroną w postępowaniu głównym.

W postępowaniu administracyjnym stroną postępowania jest podmiot, którego interes prawny, wynikający z normy prawnej, podlega konkretyzacji. Skarżący M.S. nie dysponował takim interesem prawnym, co wykluczało jego status strony w postępowaniu o przyznanie płatności z wniosku innego rolnika.

O ile organy prowadzące postępowanie w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami - na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1268 ze zm.; dalej: u.k.p.) - nie mają prawnej możliwości weryfikacji wydanego orzeczenia lekarskiego pod względem jego treści, o tyle na organach ciąży obowiązek ustalenia, czy przesłane

W sprawie dotyczącej umorzenia zaległości podatkowych, brak wykazania ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, mimo zarzutów proceduralnych, uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. (art. 67a § 1 o.p.)

Oddalenie skargi kasacyjnej spółki A. sp. z o.o. przeciw decyzji o zamknięciu składowiska odpadów nastąpiło z powodu niewłaściwego zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. i art. 148 ust. 3 ustawy o odpadach. Żądanie zmiany decyzji było nieterminowe i niezgodne z prawem.

Płatności z tytułu dostępu do oprogramowania, przechowywania danych w chmurze i usług hostingowych, jak i MPLS, powinny być traktowane jako należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzeń przemysłowych w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a więc podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła na poziomie 20%.

Tworzenie i rozwijanie oprogramowania informatycznego o charakterze innowacyjnym, prowadzone systematycznie przez przedsiębiorcę, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a ustawy o PIT, kwalifikującą do stosowania 5% stawki podatkowej IP Box dla dochodów osiągniętych z przeniesienia majątkowych praw autorskich utworów programistycznych.

Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, pod warunkiem, że zbycie to nie dokonuje się w ramach działalności gospodarczej i następuje po upływie pięciu lat od nabycia, nie jest źródłem przychodów podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż 1/3 gospodarstwa rolnego nabytego w drodze spadku po mężu nie generuje przychodu, gdyż upłynął pięcioletni okres karencji. Sprzedaż 2/3 pozostałych udziałów, nabytych w 2022 r., jest opodatkowana, lecz częściowo zwolniona dla gruntów rolnych. Sprzedaż części gospodarstwa z 1980 r. nie podlega opodatkowaniu.

Przeniesienie własności nieruchomości w ramach umowy renty odpłatnej przed upływem pięciu lat od nabycia stanowi odpłatne zbycie nieruchomości, które generuje opodatkowanie 19% podatkiem dochodowym, w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Członek zarządu spółki akcyjnej, pełniący formalnie swoje obowiązki, odpowiada za zobowiązania podatkowe spółki, niezależnie od faktycznego zakresu zarządzania jej sprawami, jeżeli należność podatkowa stała się wymagalna w okresie pełnienia tych obowiązków.

Członek zarządu spółki kapitałowej może odpowiadać za zaległości podatkowe spółki nawet w przypadku, gdy jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstaje w związku z niewypłacalnością dłużnika, niezależną od liczby wierzycieli.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny z mocy prawa, a jego realizacja musi być zgodna z przepisami konstytucyjnymi; w razie braku szczególnych przeciwwskazań zdrowotnych brak zgłoszonego na czas dziecka na szczepienia uzasadnia nałożenie sankcji administracyjnych.

Skarga kasacyjna A. S. na wyrok WSA w Gdańsku zostaje oddalona; NSA potwierdza skuteczność doręczenia tytułów wykonawczych oraz brak przedawnienia zobowiązań podatkowych, co uzasadnia kontynuację postępowania egzekucyjnego.