Udzielenie odpłatnej pożyczki przez spółkę kapitałową na rzecz jej udziałowca stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, pod warunkiem niewyboru opodatkowania przez pożyczkodawcę.

Zespół składników Działalności Detalicznej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa na gruncie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Jego przeniesienie w ramach podziału banku nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Podmiot nabywający nie ma prawa odliczenia VAT, z tytułu czynności nie objętej zakresem ustawy o VAT.

Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do jednorazowej korekty pełnej kwoty podatku naliczonego VAT z tytułu nabycia ciągnika rolniczego; korekta taka powinna być realizowana stopniowo w formie corocznego odliczenia 1/5 całkowitej kwoty naliczonego podatku przez pięć lat zgodnie z art. 91 ustawy o VAT, począwszy od roku następującego po roku zmiany przeznaczenia.

Sprzedaż działek przez Wnioskodawcę nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż Wnioskodawca nie prowadził aktywnej działalności handlowej, a nabywca sam zadbał o działania dodatkowe.

Gmina nie ma prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT od wydatków związanych z inwestycją w infrastrukturę rekreacyjną, gdyż działania te odbywają się w zakresie zadań własnych Gminy i nie stanowią działalności opodatkowanej VAT.

Dla zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie towarów, podatnik musi przed upływem terminu na złożenie deklaracji VAT uzyskać dokument potwierdzający wywóz towaru poza UE wystawiony przez organ celny określony w przepisach celnych; alternatywne dokumenty takie jak faktury i listy przewozowe nie są wystarczające.

Pełnomocnictwo notarialne udzielone przed 1 lipca 2016 r. nie może być uznane za pełnomocnictwo ogólne bez odpowiedniego zgłoszenia w Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych, a jego niepełne przedstawienie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Pojęcie ‘pełnienia obowiązków członka zarządu’ w rozumieniu art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej należy co do zasady wiązać z istnieniem formalnego mandatu, jednak odpowiedzialność podatkowa może obejmować również osobę, która – mimo wygaśnięcia mandatu – za zgodą wspólników faktycznie wykonuje czynności zarządcze.

Członek zarządu niezwolniony jest z obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość nawet przy istnieniu jednego wierzyciela, a brak zgłoszenia wniosku skutkuje odpowiedzialnością za zobowiązania spółki na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od ilości wierzycieli.

Udział radnego w głosowaniu nad uchwałą rady gminy dotyczącą opłat za gospodarowanie odpadami nie stanowi naruszenia prawa, jeżeli nie posiada on bezpośredniego interesu prawnego w jej przedmiocie. Zastosowanie różnych metod kalkulacyjnych opłaty jest zgodne z ustawą o utrzymaniu czystości.

Decyzja organów administracji, dotycząca warunków zabudowy, została uznana za zgodną z prawem. Argumentacja prawna i analiza urbanistyczna, na których opierały się te decyzje, były prawidłowe i uzasadnione według przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mogą stanowić podstawę do określenia obszaru oddziaływania obiektu budowlanego, wpływając na status stron postępowania o pozwolenie na budowę. Organ odwoławczy winien uwzględnić wpływ planowanej inwestycji na sąsiednie działki.

Roboty polegające na instalowaniu urządzeń radiokomunikacyjnych, w tym antenowych konstrukcji wsporczych, na istniejącym obiekcie budowlanym mogą być realizowane na podstawie zgłoszenia zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego, o ile nie ingerują w konstrukcję budynku w sposób wykraczający poza zwykłe "instalowanie".

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakres opieki nad osobą niepełnosprawną musi wyraźnie uniemożliwiać podjęcie pracy zarobkowej, co jest przesłanką do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Organ powinien ponownie ocenić związek przyczynowy, uwzględniając rzeczywisty wpływ opieki na możliwość zatrudnienia.

Sąd Rejonowy naruszył przepisy proceduralne, nie dochodząc zgodności okoliczności czynu z wymogami art. 270 k.k. i nie weryfikując istotności dokumentu religijnego jako dowodu prawa, co doprowadziło do uchylenia wyroku.

Decyzja administracyjna o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami oparta na orzeczeniu lekarskim stwierdzającym przeciwwskazania zdrowotne jest prawnie związana tym orzeczeniem i nie podlega weryfikacji merytorycznej przez organy administracyjne ani sądy administracyjne.

X. Sp. z o.o. jako odbiorca odpadów nie jest zobowiązany do uiszczenia opłaty skarbowej związanej z przywozem odpadów z zagranicy, a zatem nie ma podstaw do uzyskania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.

Podstawa opodatkowania w podatku od nieruchomości obejmuje całkowitą powierzchnię użytkową budynku, o ile nie udowodniono przeciwnie na podstawie dokumentacji budowlanej. Skarga kasacyjna musiała wykazać naruszenie przepisów materialnych lub procesowych, czego w niniejszym przypadku nie uczyniono, skutkując jej oddaleniem.

W postępowaniu podziałowym właściciele nieruchomości sąsiednich mają legitymację procesową, gdy decyzja podziałowa narusza ich prawa, zwłaszcza dotyczące dostępu do drogi publicznej.

Interes faktyczny strony nie stanowi wystarczającej podstawy do przypisania statusu strony w postępowaniu administracyjnym, co wyklucza prawo do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 KPA.

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. nie zmienia normatywnie art. 156 § 2 K.p.a.; obowiązuje wykładnia systemowa, uwzględniająca zasady Konstytucji, bez samodzielnego ustalania negatywnych przesłanek stwierdzania nieważności decyzji przez organy administracyjne i sądy.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w odniesieniu do faktur dokumentujących rzeczywiście wykonane czynności przez podmiot wskazany na fakturze; faktury wystawione przez podmioty, które nie wykonały usług, są nierzetelne i nie dają prawa do odliczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie unieważnienia rejestracji pojazdu, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy prawa procesowego i materialnego, stwierdzając nieważność decyzji z powodu braku wymaganej homologacji.

Skarga kasacyjna M. S. została oddalona, ponieważ skarżący nie był stroną w postępowaniu administracyjnym na wniosek A. K.-S., a jego interes nie miał kwalifikowanego umocowania prawnego zgodnie z art. 28 KPA, przez co nie przysługuje mu wznowienie postępowania decyzją ostateczną.