Brak możliwości przypisania odpowiedzialności sankcyjnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej użytkownikowi drogi publicznej, przy niepełnej regulacji prawnej systemu poboru opłat, gdy użytkownik posiadał dwie umowy i dwa urządzenia przypisane do tego samego pojazdu bez wyraźnego administracyjnoprawnego obowiązku aktualizacji danych.

NSA potwierdził, że przepis rozporządzenia z 19 marca 2021 r. dotyczący zakazu prowadzenia dyskotek został wydany z naruszeniem art. 22 i art. 92 Konstytucji, przekraczając ustawowe upoważnienie, co unieważniało podstawę prawną do nałożenia kary.

Decyzja wydana przez organ administracyjny może być uznana za nieważną, jeśli została podjęta z rażącym naruszeniem prawa, w tym przypadku braku wymaganego oświadczenia producenta potwierdzającego homologację zmienionych danych technicznych pojazdu.

Przechowywanie zużytych drewnianych podkładów kolejowych bez zezwolenia stanowi naruszenie przepisów ustawy o odpadach, za które może być nałożona kara administracyjna, niezależnie od świadomości skarżącego co do ich niebezpiecznego charakteru.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw; spełnienie obowiązku nałożonego decyzją ostateczną po jej wydaniu nie uzasadnia wznowienia postępowania ani wstrzymania jej wykonania w trybie art. 152 § 1 k.p.a.

Właściciele nieruchomości sąsiednich, na które decyzja podziałowa wywiera bezpośredni wpływ, mają interes prawny w postępowaniu o wznowienie decyzji zatwierdzającej podział, co uzasadnia przyznanie im statusu strony w takim postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.S., podtrzymując stanowisko, że skarżący nie posiada interesu prawnego w postępowaniu wznowienia sprawy o przyznanie płatności bezpośrednich. Stroną postępowania jest wyłącznie wnioskodawca pierwotnego postępowania (art. 28 kpa).

Skarżący, nie posiadając interesu prawnego, nie jest stroną postępowania o przyznanie płatności, co uniemożliwia skuteczne wznowienie postępowania zakończonego na wniosek innego podmiotu. Zarzuty postawione w skardze kasacyjnej nie uzasadniają zmiany orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Decyzja Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza, że organy administracyjne mają prawo rozciągać zakres badania substancji zanieczyszczających w pozwoleniach wodnoprawnych, uwzględniając szkodliwość ścieków przemysłowych dla środowiska wodnego, wyłącznie na podstawie przepisów prawa materialnego, niezależnie od zgody właściciela urządzeń kanalizacyjnych.

Postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości może być zawieszone, gdy brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia w zakresie nabycia z mocy prawa części tej nieruchomości, a rozstrzygnięcie to jest zagadnieniem prejudycjalnym zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Brak indywidualnego kalendarza szczepień czy przeciwwskazań nie wpływa na wymagalność obowiązku szczepień ochronnych, jako że ten jest skonkretyzowany w rozporządzeniu wdrażającym wytyczne ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych.

Dowód wewnętrzny nie zawierający danych osobowych sprzedawcy, nie może stanowić podstawy do ujęcia wydatku w księgach rachunkowych jako kosztu uzyskania przychodu. Właściwe udokumentowanie wydatków jest warunkiem uznania ich za podatkowy koszt uzyskania przychodów.

Sprzedaż tarcicy z własnego lasu poza działalnością gospodarczą nie jest działalnością rolniczą ani leśną i podlega opodatkowaniu PIT. Koszty przetarcia drewna poniesione przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, bez formalnej dokumentacji, nie są uznawane jako koszty uzyskania przychodu.

Sąd uznał, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie, która nie zaprzestała prowadzenia działalności zawodowej, a umotywowane opieką nad osobą niepełnosprawną czynności domowe nie wykluczają zawodowej aktywności.

Udział pracowników w wyjazdach i spotkaniach integracyjnych zorganizowanych ze środków ZFŚS, z uwagi na interes pracodawcy i charakter socjalny beneficja, nie stanowi opodatkowanego przychodu pracownika w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF.

Działalność wnioskodawczyni, polegająca na tworzeniu i rozwijaniu unikatowego oprogramowania, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, co pozwala na zastosowanie preferencyjnego opodatkowania kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej stawką 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.

W przypadku sprzedaży udziałów w spółce akcyjnej powstałej przez przekształcenie spółki komandytowej, kosztem uzyskania przychodu jest wartość bilansowa spółki komandytowej na dzień jej przekształcenia w spółkę akcyjną, odpowiadająca wkładom akcjonariuszy obejmujących akcje w spółce przekształconej.

Przychód pracownika w kontekście Programu kafeteryjnego powstaje dopiero w momencie wymiany przyznanych punktów na świadczenia, co obliguje płatnika do pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od wartości tych świadczeń.

W przypadku odmowy rejestracji patentu złożonego przez twórcę zgłoszenia patentowego, wnoszone aportem do spółki kapitałowej prawa ze zgłoszeń patentowych mogą być uznane za komercjalizowaną własność intelektualną jako udokumentowany know-how, co skutkuje brakiem obowiązku rozpoznania przychodu zgodnie z art. 17 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Złożenie zeznania PIT-36 za rok 2022, wykazującego dochody opodatkowane według skali, nie powoduje automatycznej zmiany formy opodatkowania na zasady ogólne na lata 2023-2025, jeśli podatnik w wymaganym terminie nie złożył rezygnacji z ryczałtowego opodatkowania.

Brak podstaw prawnych dla wydania zaświadczenia o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli przepisy prawa wymagają jedynie dostarczenia wypisu i wyrysu, a nie zaświadczenia, co wyklucza zakres czynności w postępowaniu zaświadczeniowym.

Brak kompetencji organu regulacyjnego do rozstrzygania sporów o odmowę wydania warunków technicznych przyłączenia do sieci, co oznacza, że takie spory mają charakter cywilnoprawny i właściwy do ich rozpatrzenia jest sąd powszechny.

Postępowanie sądowo-administracyjne dotyczące określenia dopuszczalnego poziomu hałasu należy prowadzić z uwzględnieniem wiążących ocen prawnych zawartych w poprzednich orzeczeniach, stosując aktualne przepisy. Skarga kasacyjna, której podstawy nie znajdują potwierdzenia w dokonanej analizie, podlega oddaleniu.

Na mocy orzeczenia TSUE, art. 143 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE oraz dyrektywa 2006/79/WE stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które wykluczają zwolnienia z VAT dla małych przesyłek niehandlowych, przeznaczonych dla osób fizycznych w innych państwach członkowskich unijnych.