Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego z uwagi na dokonanie spłaty należności jest decyzją ostateczną, której stabilność podlega ochronie na zasadach res iudicata, a jej wzruszenie możliwe jest jedynie w nadzwyczajnych trybach przewidzianych w k.p.a.

Opłata stała za pobór wód podziemnych na podstawie art. 271 ust. 2 Prawa wodnego, w jego brzmieniu obowiązującym do końca 2023 roku, nie wymaga uwzględnienia stosunku ilości pobieranej wody do dostępnych zasobów wód podziemnych, co wynika z zastosowania przejściowych zasad ustalania opłat określonych w art. 561 Prawa wodnego.

Decyzja administracyjna dotycząca zatrzymania prawa jazdy, wydana na podstawie nieprzedłożenia w terminie orzeczenia psychologicznego, zachowuje swoją ważność i legalność nawet w sytuacji, gdy postępowanie karne wobec osoby legitymującej się prawem jazdy zostało umorzone.

Artykuł 271 ust. 2 Prawa wodnego nie zobowiązywał do uwzględniania stosunku ilości wody podziemnej pobieranej do dostępnych zasobów przy wyliczaniu opłaty stałej do końca 2023 roku, a przepisy zezwalały na zastosowanie bezpośredniego odniesienia do maksymalnej ilości wody wyrażonej w m3/s określonej w pozwoleniach.

Skoro na inwestora nałożono obowiązek wykonania kompensacji przyrodniczej, to nie można uznać, że wystąpią trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 86f ust. 1 u.u.i.ś. jako konsekwencja określonego w skardze naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Przychód z udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obejmuje wszelkie dochody powstające w następstwie posiadania przez podatnika prawa do udziału w zyskach osoby prawnej, w tym kwoty otrzymane jako zwrot podatku dochodowego spółki zagranicznej, jeżeli są one związane z posiadaniem udziałów w tej spółce.

Ustalenie podlegania przez polskiego pracownika objętego dotychczas zaświadczeniem A1, ubezpieczeniu społecznemu w innym kraju może być dokonane tylko przez właściwą instytucję ubezpieczeniową tego kraju, zgodnie z przepisami tytułu II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, a nie – przez Zakład

Wykładnia przepisów art. 271 ust. 2 Prawa wodnego w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji potwierdza prawidłowość ustalania opłaty stałej za pobór wód podziemnych na podstawie parametrów m³/s, przy wyłączeniu stosunku ilości wody podziemnej możliwej do pobrania na podstawie pozwoleń do dostępnych zasobów, do końca 2023 r. zgodnie z art. 561 Prawa wodnego.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej może mieć miejsce tylko w razie wystąpienia jednej z przesłanek określonych w art. 156 § 1 k.p.a., takich jak rażące naruszenie prawa, a skierowanie osoby na badania lekarskie jest uzasadnione, jeśli istnieją poważne zastrzeżenia co do jej stanu zdrowia potwierdzone odpowiednią dokumentacją medyczną.

Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli mają określony tytuł prawny do nieruchomości lub obiektów budowlanych, tj. są ich właścicielami, posiadaczami samoistnymi, użytkownikami wieczystymi gruntów. Zasada ta doznaje wyjątku w przypadku nieruchomości i obiektów budowlanych stanowiących własność

Kara biegnąca może być nałożona i utrzymana, gdy na skutek kontroli stwierdzono naruszenia w zakresie magazynowania odpadów, nawet jeśli usunięto naruszenia przed wydaniem decyzji. Przedawnienie z Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do ustalenia kary biegnącej w rozumieniu p.o.ś.

Starosta oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie są uprawnione do badania zasadności zatrzymania pojazdu przez Policję; obowiązek poniesienia opłaty za usunięcie pojazdu spoczywa na spółce zgodnie z ustawą o odpadach, nawet jeśli pojazd został zatrzymany w ramach niezakwestionowanej decyzji Policji.

Art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej nie normuje materii dotyczącej szkody wierzycieli, lecz odnosi się wyłącznie do odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

Instytucja wznowienia postępowania nie jest środkiem, za pomocą którego można wzruszać każdą wadliwą decyzję ostateczną, niezależnie od stopnia tej wadliwości. Instytucja ta ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową tylko wówczas, gdy postępowanie podatkowe przed organami

Do skierowania kierowcy na kurs reedukacyjny wystarczające jest stwierdzenie faktu kierowania przez niego pojazdem w stanie nietrzeźwości, niezależnie od rozstrzygnięcia sądu karnego o umorzeniu postępowania, jeżeli wystąpiły okoliczności, które nie wymagają prawomocnego wyroku skazującego (art. 99 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami).

W sytuacji prawomocnego oddalenia skargi przez sąd administracyjny na decyzję organu odwoławczego, wszczęcie postępowania nadzorczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest bezprzedmiotowe, gdyż oznacza to, że decyzja ta nie zawiera wad prawnych uzasadniających takie działanie.

Decyzja administracyjna o umorzeniu postępowania jest ostateczna i korzysta z ochrony stabilności jak każda inna decyzja ostateczna, a jej wzruszenie może nastąpić wyłącznie w trybach nadzwyczajnych przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. Wydanie nowej decyzji w sprawie już ostatecznie rozstrzygniętej staje się nieważne z powodu powagi rzeczy osądzonej (res iudicata).

Magazynowanie odpadów w sposób niezgodny z udzielonym zezwoleniem oraz brak prowadzenia właściwej ewidencji odpadów w procesie ich odzysku R3 stanowi podstawę do wydania zarządzenia pokontrolnego przez organy inspekcji ochrony środowiska.

Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym przez sąd drugiej instancji, pomimo jednoznacznego wniosku strony o przeprowadzenie rozprawy apelacyjnej, prowadzi do nieważności postępowania na podstawie art. 379 pkt 5 k.p.c., jako że strona została pozbawiona możliwości obrony swoich praw.

Instytucja wznowienia postępowania nie jest środkiem, za pomocą którego można wzruszać każdą wadliwą decyzję ostateczną, niezależnie od stopnia tej wadliwości. Instytucja ta ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową tylko wówczas, gdy postępowanie podatkowe przed organami

Odpowiedzialność członka zarządu na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej ma charakter formalny i obejmuje każdą osobę pełniącą tę funkcję w okresie powstania zaległości podatkowych, niezależnie od faktycznego zaangażowania w sprawy spółki oraz zakresu wykonywanych obowiązków.

Jedną z zasadniczych przesłanek przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W art. 119a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) sformułowano trzy przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby doszło do unikania opodatkowania: po pierwsze czynność lub czynności podjęte zostały przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej; po drugie czynności te są sprzeczne z „przedmiotem i celem” ustawy; po trzecie sposób

Roszczenie wierzyciela hipotecznego oparte na odpowiedzialności rzeczowej nie wygasa z upływem terminu przedawnienia wierzytelności osobistej, a domniemanie zgodności wpisu hipoteki z rzeczywistym stanem prawnym może być wzruszone tylko w postępowaniu przewidzianym w art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece.