Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie znajduje zastosowania do kwestii 'wysokości ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu' i nie zmienia zasad ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop przyjętych przed 6 listopada 2018 r. w ustawie o Policji, które określają publiczne prawo podmiotowe do urlopu i jego ekwiwalentu, nie zaś matematyczne wyliczenie wysokości tego

Prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej wymaga od wnioskodawcy jednoznacznego wykazania tytułu prawnego do takiej nieruchomości, zgodnie z definicją zawartą w Kodeksie cywilnym; sam fakt posiadania naniesień na cudzym gruncie, bez udowodnienia stanu prawnego do gruntu, nie spełnia przesłanek do przyznania rekompensaty na podstawie

Z samego oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę musi wynikać, w sposób niebudzący wątpliwości, co jest istotą zarzutu stawianego pracownikowi i usprawiedliwiającego rozwiązanie z nim stosunku pracy. Dalsza konkretyzacja i uzupełnianie przyczyny wypowiedzenia mogą służyć jedynie pełniejszemu uzasadnieniu wypowiedzenia, nie mogą jednak usunąć wadliwości (niekonkretności lub nieprawdziwości

W przypadku ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, pojęcie 'zasad' oznacza ogólne dyrektywy prawne dotyczące prawa do urlopu oraz prawa do ekwiwalentu, a nie konkretny sposób obliczania wysokości tego ekwiwalentu oparty na przeliczniku określonym w przepisie uznawanym za niezgodny z Konstytucją RP.

Utrzymanie w mocy ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej na podstawie przepisów obowiązujących w dacie jej wydania jest zgodne z prawem, o ile nie stwierdzono jej rażącego naruszenia prawa ani innych przesłanek mogących prowadzić do stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 1 k.p.a.

W procesie wykładni przepisów intertemporalnych dotyczących ustalania wysokości ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop należy uwzględnić wyroki Trybunału Konstytucyjnego odnoszące się do tych przepisów, w celu zapewnienia ich zgodności z Konstytucją i wykluczenia zastosowania współczynników uznanych przez Trybunał za niekonstytucyjne.

W sprawach dotyczących ustalania opłat z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego, przepisy art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mają pierwszeństwo przed przepisami art. 154 ust. 2 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Warunkiem orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest wykazanie przez organ podatkowy, że w dacie płatności zobowiązań podatkowych, które przekształciły się w zaległości podatkowe, osoba trzecia pełniła funkcję członka zarządu spółki, a także że egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki nie można orzec

W przypadku przeniesienia przez dłużnika własności nieruchomości na rzecz osoby trzeciej z jednoczesnym obciążeniem tej nieruchomości służebnością osobistą na rzecz dłużnika, z punktu widzenia instytucji skargi pauliańskiej należy traktować te czynności jako jedną czynność prawną. Natomiast, gdy w ramach tej samej umowy ustanowiono również służebności osobiste na rzecz osób innych niż dłużnik, osoby

W sprawach dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy policjantom zwolnionym ze służby przed wprowadzeniem zmian w ustawie o Policji, stosuje się nowe przepisy w sposób, który nie narusza zasad konstytucyjnych, uwzględniając orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego dotyczące ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, przy zachowaniu zasady ekwiwalentności

Zmiana przepisów prawa określających zasady obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy pracowników służb mundurowych nie narusza prawa do ekwiwalentu ustalonego przez Trybunał Konstytucyjny i nie wpływa na wcześniej wypracowane przez sądy wykładnie tych przepisów.

Warunkiem orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest wykazanie przez organ podatkowy, że w dacie płatności zobowiązań podatkowych, które przekształciły się w zaległości podatkowe, osoba trzecia pełniła funkcję członka zarządu spółki, a także że egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki nie można orzec

Właściciel nieruchomości, na której powstają odpady komunalne, jest zobowiązany do ponoszenia opłat za gospodarowanie wszystkimi frakcjami odpadów, niezależnie od tego, czy poszczególne frakcje (np. szkło, bioodpady) są faktycznie wytwarzane, zgodnie z uchwałami rady gminy i przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Decyzje o warunkach zabudowy muszą być zgodne z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nawet jeśli planowana inwestycja spotyka się z protestami mieszkańców.

W przypadku wydawania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, organy administracji powinny dokładnie ustalić właściwego adresata decyzji oraz rzetelnie ocenić możliwość legalizacji obiektu w kontekście obowiązujących planów miejscowych i ewidencji gruntów.

Analiza architektoniczno-urbanistyczna stanowi kluczowy środek dowodowy przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy i jej ponowne sporządzenie wykracza poza ramy uzupełniającego postępowania dowodowego unormowanego w art. 136 § 1 k.p.a. Ponadto, decyzja o warunkach zabudowy może obejmować fragment działki ewidencyjnej, jeśli jest to uzasadnione uwarunkowaniami sprawy i nie narusza ładu przestrzennego

Ochrona stosunku pracy radnego na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym jest uzasadniona jedynie wtedy, gdy rozwiązanie tego stosunku następuje w związku z wykonywaniem przez radnego mandatu, nie zaś w przypadku wyłącznie ogólnych obowiązków służbowych.

Regulamin utrzymania czystości i porządku w związku międzygminnym nie może ograniczać obowiązku pozbywania się odpadów komunalnych do określonego sezonu letniego, gdyż stanowi to nieuprawnioną modyfikację przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, które nakazują ponoszenie opłat za gospodarowanie odpadami przez cały rok bez względu na długość okresu korzystania z nieruchomości.

Ogrodzenie posadowione w pasie drogowym bez zgody zarządcy drogi i wbrew sprzeciwowi organu budowlanego podlega obowiązkowi rozbiórki w ramach postępowania naprawczego, które opiera się na aktualnych przepisach prawa, w tym ładu przestrzennego.

Wyniki analizy architektoniczno-urbanistycznej mają kluczowe znaczenie dla decyzji o warunkach zabudowy i muszą być przeprowadzone w ramach pełnego postępowania administracyjnego, a nie tylko jako jego uzupełnienie. Warunki zabudowy mogą być ustalane także dla części działki ewidencyjnej, jeśli nie narusza to ładu przestrzennego i wymogów prawa.

Warunkiem orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest wykazanie przez organ podatkowy, że w dacie płatności zobowiązań podatkowych, które przekształciły się w zaległości podatkowe, osoba trzecia pełniła funkcję członka zarządu spółki, a także że egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki nie można orzec

Specyfika decyzji wydanej na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej prowadzi do wniosku, że o ile organ podatkowy uzna istnienie przesłanki wznowieniowej, jednym i niepodzielnym aktem administracyjnym, tj. jedną decyzją uchyla decyzję pierwotną, ale jednocześnie ustala nową wysokość zobowiązania lub umarza postępowanie.

W postępowaniu w sprawie odpowiedzialności wspólnika spółki za jej zaległości podatkowe organ podatkowy może korzystać z wcześniej wydanej decyzji wymiarowej, w której określono spółce wysokość zobowiązania podatkowego, a dopiero w przypadku braku takiej decyzji, postępowanie będzie łączyło w sobie elementy postępowania wymiarowego oraz postępowania zmierzającego do wydania decyzji o odpowiedzialności

Przejście części zakładu pracy na innego pracodawcę w trybie art. 231 k.p. wyklucza możliwość rozwiązania stosunku pracy pod pretekstem likwidacji pracodawcy, a nowy pracodawca odpowiada za wszelkie zobowiązania wynikające z niezgodnego z prawem rozwiązania stosunku pracy przez poprzednika.