Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku, gdy faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a ponadto jeśli wiedział lub przy dochowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć, że uczestniczył w oszustwie podatkowym.

Brak rozwinięcia i precyzyjnego określenia zarzutów w skardze kasacyjnej uniemożliwia ich merytoryczną ocenę przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz wyklucza możliwość uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji, nawet gdyby był on obarczony wadami.

Długotrwała hospitalizacja osoby wymagającej opieki, nawet z przerwami, może stanowić zmianę sytuacji rodzinnej uzasadniającą uchylenie decyzji przyznającej zasiłek dla opiekuna, jeżeli opieka w tym okresie nie uniemożliwia podjęcia pracy zarobkowej.

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania, a jego treść odzwierciedla dane, którymi organ dysponuje w swoich zasobach w tym dniu. Wydanie zaświadczenia nie jest poprzedzane postępowaniem dowodowym, charakterystycznym dla postępowania podatkowego, w ramach którego organ rozstrzyga o istnieniu lub nieistnieniu obowiązku podatkowego.

Wznowienie postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte choć jedną z kwalifikowanych wad procesowych wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego w ramach pomocy społecznej ma charakter uznaniowy, a organy administracyjne mogą odmówić jego przyznania działając w granicach uznania administracyjnego, uwzględniając przesłanki ustawowe, jak i ograniczone środki oraz liczbę potrzebujących (art. 39 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej). Spełnienie kryteriów dochodowych nie gwarantuje automatycznego przyznania świadczenia

Decyzja o odmowie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych musi być oparta na prawidłowo zgromadzonym materiale dowodowym i właściwie umotywowana, a postępowanie dowodowe nie może być prowadzone w sposób dowolny, lecz musi odzwierciedlać rzeczywisty stan zdrowia wnioskodawcy.

Alimenty przyznane na dzieci, które nie zamieszkują wspólnie z rodzicem, nie powinny być uwzględniane jako dochód tego rodzica przy ustalaniu prawa do świadczeń z pomocy społecznej.

Alimenty wypłacane na rzecz dzieci przebywających poza wspólnym gospodarstwem domowym nie mogą być zaliczane do dochodu osoby ubiegającej się o świadczenia pomocy społecznej; dochodem tej osoby są jedynie środki, które bezpośrednio zwiększają jej własną zdolność finansową.

Zasiłek celowy specjalny może być przyznany osobie przekraczającej kryterium dochodowe w szczególnie uzasadnionym przypadku, jednak decyzja ta ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ nie jest zobowiązany do jego przyznania. Ocena dokonana przez organ w ramach granic uznania administracyjnego podlega kontroli sądu administracyjnego jedynie w zakresie wykraczania poza te granice.

Decyzja o przyznaniu specjalnego zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i wymaga ocenienia, czy sytuacja wnioskodawcy jest szczególnie uzasadniona i wyraźnie odbiega od sytuacji innych osób wymagających pomocy, zgodnie z określonymi normami prawa materialnego.

Decyzja administracyjna w sprawie przyznania specjalnego zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i sąd administracyjny bada jedynie, czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego oraz czy decyzja nie nosi cech dowolności.

Przyznanie specjalnego zasiłku celowego osobie, której dochody przekraczają kryterium dochodowe, wymaga wykazania szczególnie uzasadnionego przypadku, który istotnie odbiega od sytuacji innych osób w trudnym położeniu, a tego rodzaju decyzja organu administracji publicznej jest uznaniowa i ograniczona do kontroli przekroczenia uznania oraz dowolności przez sąd.

Przyznanie specjalnego zasiłku celowego wymaga wystąpienia szczególnie uzasadnionych przypadków odbiegających od sytuacji innych osób znajdujących się w trudnym położeniu, uzasadniających nadzwyczajną pomoc, przy czym decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i wymaga wykazania wyjątkowości sytuacji w stosunku do innych osób ubiegających się o świadczenia z pomocy społecznej.

Przyznanie specjalnego zasiłku celowego osobom o dochodach przekraczających kryterium dochodowe wymaga spełnienia przesłanek 'szczególnie uzasadnionego przypadku', co nie oznacza automatycznego prawa do zasiłku, gdy sytuacja materialna osoby jest trudna. Decyzje administracyjne w tym zakresie mają charakter uznaniowy i podlegają kontroli sądowej wyłącznie w zakresie przekroczenia granic uznania administracyjnego

Specjalny zasiłek celowy przyznawany jest wyłącznie w "szczególnie uzasadnionych przypadkach", które muszą cechować się nagłością, drastycznością, oraz poważnymi skutkami dla beneficjenta, a jego decyzja ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nie każda sytuacja trudna dla strony kwalifikuje się do otrzymania takiego wsparcia.

Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nie jest oparta na automatyzmie przyznawania środków, lecz bierze pod uwagę okoliczności konkretnej sprawy, możliwości finansowe organu oraz zgodność zgłaszanych potrzeb z celami pomocy społecznej.

Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego ma charakter uznaniowy i wymaga wykazania, że sytuacja wnioskodawcy odbiega istotnie od innych trudnych przypadków objętych systemem pomocy społecznej, co nie zwalnia z konieczności spełnienia ustawowych kryteriów dochodowych.

W zakresie dostępu do informacji publicznej, organy zobligowane są do udzielenia jedynie takich informacji, które mieszczą się w zakresie ich kompetencji i stanowią informację publiczną zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Żądanie dokonania oceny prawnej, wyjaśnień czy analiz nie stanowi uprawnienia wnioskodawcy w ramach dostępu do informacji publicznej.

Informacja publiczna w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej odnosi się jedynie do faktów dotyczących działalności organów publicznych, a nie do wiedzy, opinii czy oceny prawa, co oznacza, że nie wszystkie dane żądane przez wnioskodawcę mogą być uznane za informację publiczną.

W ramach uznania administracyjnego przy umorzeniu zadłużenia z funduszu alimentacyjnego w art. 30 ust. 2 ustawy alimentacyjnej decydujące jest wykazanie przez dłużnika sytuacji dochodowej i rodzinnej, przy czym wykazanie tych przesłanek nie oznacza automatycznie obowiązku umorzenia zadłużenia przez organ.

Kumulatywne pobieranie świadczenia pielęgnacyjnego i zasiłku stałego jest niemożliwe, a prawo do świadczeń rodzinnych ustala się od miesiąca, w którym wnioskodawca spełni wszystkie konieczne warunki uprawniające do ich przyznania, niezależnie od daty złożenia wniosku.

Ustawodawca nie ograniczył świadczenia pielęgnacyjnego wiekiem opiekuna, a przesłanki przyznania nie mogą opierać się na domniemanej zdolności do pracy bez uwzględnienia indywidualnych okoliczności związanych z opieką nad osobą niepełnosprawną i możliwościami opiekuna.