Informacje dotyczące kosztów organizacji imprezy przez TVP S.A., mające na celu zwiększenie oglądalności i przychodów z reklam, mogą być uznane za tajemnicę przedsiębiorstwa, co uprawnia do odmowy ich udostępnienia jako informacji publicznej.
Przetwarzanie danych osobowych pracowników przez Państwową Inspekcję Pracy poza zakresem jej ustawowych zadań jest niezgodne z przepisami RODO. Adresatem decyzji dotyczącej przetwarzania danych powinien być państwowy organ publiczny, jakim jest Państwowa Inspekcja Pracy, a nie jej jednostki organizacyjne.
W przypadku zmiany stanu prawnego w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego, które nie zostało zakończone, należy stosować przepisy obowiązujące w dacie wszczęcia tego postępowania, jeżeli przepisy przejściowe wyraźnie na to wskazują.
Tytuł prawny do działki rolnej wchodzącej w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest warunkiem sine qua non przyznania płatności bezpośrednich, co służy zapobieganiu tworzeniu sztucznych warunków do uzyskania tej płatności i ochronie mienia publicznego przed jego bezumownym używaniem.
Wezwanie do zapłaty, nawet jeśli nie zawiera szczegółowego uzasadnienia wysokości roszczenia, wyznacza termin wymagalności świadczenia i powoduje powstanie stanu opóźnienia po stronie dłużnika. Dłużnik, który nie spełnia świadczenia w odpowiedzi na wezwanie, bierze na siebie ryzyko opóźnienia, a wierzyciel jest uprawniony do żądania odsetek za opóźnienie od daty wezwania do zapłaty, jeśli w toku postępowania
Plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego, przyjęty zgodnie z wymogami proceduralnymi i merytorycznymi przewidzianymi w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie może być podważany na podstawie zarzutów dotyczących ogólnego interesu publicznego, ale musi bazować na konkretnych naruszeniach indywidualnych interesów prawnych skarżących.
Nie każde naruszenie procedury przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uzasadnia jego unieważnienie; kluczowe jest, czy naruszenie to miało istotny wpływ na treść planu lub naruszało interes prawny strony skarżącej.
Prowadzenie instalacji do przetwarzania odpadów niebezpiecznych bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego zgodnie z art. 365 ust. 1 p.o.ś. stanowi wystarczającą podstawę do wydania decyzji o wstrzymaniu użytkowania tej instalacji.
W sprawie, w której wydana została prawomocna decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego, wniosek o jego legalizację, złożony po uprawomocnieniu tej decyzji, nie daje podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego (art. 61a § 1 K.p.a. w związku z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i art. 16 § 1 K.p.a.).
Obowiązek rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego może zostać nałożony na inwestora, który nie jest właścicielem nieruchomości, ale posiada inny tytuł prawny umożliwiający wykonanie decyzji administracyjnej.
Zgodnie z art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego, obowiązek przekazywania dokumentacji związanej z prowadzoną działalnością na wezwanie organu zezwalającego istnieje jedynie w ramach przeprowadzanej inspekcji lub kontroli, a nie poza nimi. W związku z tym, nałożenie kary pieniężnej na przedsiębiorcę za nieprzekazanie dokumentacji jest niezasadne, jeśli wezwanie do jej przekazania nie jest związane
Naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych, wyrażonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, może wystąpić w sytuacji, gdy organ podatkowy zmienia dotychczasową praktykę doręczenia korespondencji i nie informuje strony o takiej zmianie, jeśli stronę utwierdzono w przekonaniu o honorowaniu określonego adresu do doręczeń.
Podmiot dokonujący wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów może być zobowiązany do zapłaty VAT, jeśli wykazane zostanie, że wiedział lub mógł wiedzieć o przestępczym charakterze działań kontrahentów, a prawomocne ustalenie oszukańczego charakteru transakcji wiąże zarówno organy podatkowe, jak i sądy administracyjne w kolejnych rozstrzygnięciach dotyczących tej samej sprawy. Zachowanie dobrej wiary musi
Podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, ani nie są związane z działalnością opodatkowaną, w szczególności gdy nie dochował należytej staranności przy zawieraniu spornych transakcji.
Decyzja podatkowa dotycząca zaliczenia wydatków jako kosztów uzyskania przychodów wymaga, by transakcje były rzeczywiste i wyczerpująco udokumentowane. Samo powołanie się na wcześniejsze decyzje administracyjne, bez pełnego materiału dowodowego, nie jest wystarczające do uznania transakcji za fikcyjne w postępowaniu podatkowym.
Indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego w rozumieniu polskich przepisów podatkowych nie obejmuje analogicznych instrumentów finansowych utworzonych w innych jurysdykcjach, takich jak amerykańskie konto IRA.
Organy nadzoru budowlanego są zobowiązane przeprowadzić pełne i dokładne postępowanie dowodowe, aby ustalić, czy budynek wzniesiony w pobliżu gazociągu stanowi zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Samo niezachowanie wymaganej odległości obiektu od gazociągu nie jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia takiego zagrożenia.
Zabezpieczenie zobowiązania podatkowego może być zastosowane tylko w przypadku wykazania uzasadnionej obawy jego niewykonania, której nie można opierać wyłącznie na fakcie posiadania przez podatnika znacznych zasobów pieniężnych bez dowodów na ich niewystarczalność do pokrycia przyszłych zobowiązań podatkowych.
Przepisy krajowe, które ograniczają okres oprocentowania nadpłaty za pobrany niesłusznie podatek do 30 dni od publikacji wyroku TSUE są sprzeczne z zasadą skuteczności i lojalnej współpracy wynikającą z art. 4 ust. 3 TUE, co wymaga ich pominięcia na rzecz nadrzędności prawa unijnego.
Przepisy dotyczące raportowania schematów podatkowych mogą być przedmiotem indywidualnej interpretacji podatkowej, gdyż konkretne przepisy wynikające z tych obowiązków wpływają na sytuację prawnopodatkową zainteresowanego i mogą realizować funkcję ochronną poprzez zapewnienie prawidłowości stosowania prawa podatkowego.
Podatnik, który nie zwróci całości nienależnie pobranego świadczenia, nie odzyska w całości podatku, który został odprowadzony przez płatnika od tego świadczenia, gdyż odliczeniu podlegają tylko kwoty rzeczywiście dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, uprzednio zwiększających dochód podlegający opodatkowaniu. Zwrot nienależnego świadczenia w kwocie netto spowoduje, że
Płatnik dokonujący wypłaty dywidendy na rzecz podmiotu z siedzibą w UE/EOG, w celu zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, jest zobowiązany do weryfikacji, czy odbiorca jest rzeczywistym beneficjentem dywidendy, co wymaga dochowania należytej staranności.
W sprawie wszczętej powództwem wytoczonym zgodnie z art. 50537 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. sąd orzeka o kosztach zastępstwa procesowego z uwzględnieniem jednej opłaty, którą określa według stawek za czynności radcy prawnego lub adwokata, właściwych ze względu na wartość i przedmiot sprawy oraz rodzaj postępowania.
Organ podatkowy nie jest zobowiązany do uwzględnienia dowodów nieistotnych lub powtarzających informacje wystarczająco ustalone innymi dowodami. W przypadku sprzeczności dowodów, organ musi wykazać, które dowody uznaje za wiarygodne i na jakiej podstawie, co NSA uznał za spełnione w tej sprawie.