W przypadku przyznania rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, pojęcie "wychowanie" wymaga indywidualnej analizy, niezależnie od długości okresu wychowywania dzieci; organ administracyjny musi przeprowadzić wszechstronne postępowanie wyjaśniające, kierując się uznaniem administracyjnym oraz zapewniając pełne uzasadnienie decyzji.

Sąd potwierdził, że nieuzasadnione użycie w opisie zamówienia odniesień do produktów producentów, bez wskazania równoważnych parametrów, narusza zasady uczciwej konkurencji. Takie działanie uzasadnia roszczenie o zwrot części dofinansowania.

Podstawę opodatkowania przy wniesieniu do spółki wkładu niepieniężnego w zamian za akcje wyznacza wartość emisyjna tych akcji, a nie ich wartość nominalna, jeżeli wartość emisyjna została uzgodniona jako zapłata stron transakcji. NSA uchyla decyzje organów i wyrok pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna Powiatu Wadowickiego została oddalona, ponieważ nie wykazano podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. NSA podkreślił znaczenie umocowań prawnych w orzeczeniach administracyjnych oraz odrzucił zarzut pominięcia stron postępowania.

Nie można uznać za dobrowolne wyrażenie zgody na przetwarzanie danych osobowych dotyczących zdrowia, jeśli uczestnictwo w wydarzeniu uzależnione jest od złożenia oświadczenia, a zgoda nie była wymagana przy zakupie biletu.

Podatnik, wystawiając faktury dokumentujące nieistniejące czynności, nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego, co zobowiązuje go do zapłaty podatku w wyniku posługiwania się tzw. pustymi fakturami.

Decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości dla rozwoju infrastruktury elektroenergetycznej uzasadniona interesem społecznym i gospodarczym jest prawidłowa. Sąd podzielił, że nadrzędność tych interesów uzasadnia takie działanie.

Wymiana elementów linii elektroenergetycznej, prowadząca do zachowania jej dotychczasowych parametrów, kwalifikowana jest jako remont i może być realizowana na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, bez konieczności uzyskania pozwolenia na budowę, przy braku zgody właściciela nieruchomości.

Nadzwyczajne złagodzenie kary na podstawie art. 60 § 2 k.k. może być stosowane wyłącznie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, wymagając szczegółowej analizy okoliczności sprawy oraz roli sprawcy, przy czym uprzednia niekaralność i stabilny tryb życia same w sobie nie stanowią dostatecznej podstawy do zastosowania tej instytucji, gdy ogólny obraz czynu wskazuje na jego wysoką szkodliwość i przemyślaną

Dla orzeczenia środka kompensacyjnego z art. 46 § 1 k.k. w sprawach o kradzież energii elektrycznej konieczne jest dokładne ustalenie rzeczywistej wysokości szkody, oparte na faktycznych danych dotyczących ilości nielegalnie pobranej energii, a nie jedynie na taryfowej opłacie ryczałtowej ustalonej przez pokrzywdzonego.

W przypadku skazania za przestępstwo z art. 244 k.k. sąd jest zobligowany do orzeczenia obligatoryjnego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a wszelkie porozumienia procesowe muszą uwzględniać taką konieczność.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Gminę P. nie zasługuje na uwzględnienie, jako nieodpowiadająca wymogom ustawy postępowania przed sądami administracyjnymi; decyzja organu wojewódzkiego pozostaje w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego.

Powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości uzależnione jest od faktu zakończenia prac związanych ze wznoszeniem obiektu budowlanego lub od rozpoczęcia jego użytkowania przed ostatecznym zakończeniem robót. Powstanie obowiązku podatkowego nie jest uwarunkowane uzyskaniem prawa do użytkowania budynku.

NSA orzeka, że decyzje odmowne w zakresie nadania stopnia doktora były zgodne z prawem i postępowaniem administracyjnym, wskazując na brak naruszeń proceduralnych istotnych dla merytorycznego wyniku postępowania.

Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga istotnego nakładu pracy i zaangażowania środków ze strony podmiotu zobowiązanego i której udostępnienie uzależnione jest od wykazania szczególnego interesu publicznego.

Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej oddalono. Uznano punktowy system oceny i uzasadnienia decyzji za zgodny z prawem bez konieczności szczegółowego opisowego uzasadnienia.

Prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia mienia za granicą nie przysługuje, gdy nie wykazano zamieszkania na byłym terytorium RP w rozumieniu odpowiednich przepisów przez osobę pozostawiającą mienie oraz gdy brak dowodu na stałe związki z nieruchomością.

Nie stanowi naruszenia prawa oddalenie skargi kasacyjnej M. S.A. w przedmiocie nałożenia opłaty podwyższonej, gdyż wprowadzenie ścieków awaryjnie bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego nie było objęte posiadaną licencją.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dla zachowania terminu z art. 148 § 2 K.p.a. wystarczy wiedza o istnieniu decyzji, pozwalająca na sformułowanie żądania wznowienia postępowania, a nie wymaga się znajomości jej pełnej treści. Oddalono skargę kasacyjną Wspólnoty Mieszkaniowej.

Skazanie z art. 178a § 4 k.k. wymaga, aby w czasie czynu oraz daty wyrokowania sprawca posiadał niezatartą karalność za jedno z przestępstw wymienionych w tym przepisie; zatarcie skazania uniemożliwia uwzględnienie go jako podstawy kwalifikacji czynu.

Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia, jako mające charakter uproszczony, ogranicza się do ustalenia zgodności z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie obejmuje postępowania dowodowego ponad istniejącą dokumentację w rejestrach oraz ewidencjach, a zaświadczenie nie rozstrzyga o prawach ani obowiązkach, lecz jedynie potwierdza istniejący stan prawny.

Plantacje drzew przeznaczonych na wycięcie i drewno nie kwalifikują się jako uprawy trwałe uprawniające do płatności w ramach wsparcia bezpośredniego, ponieważ nie dają powtarzających się zbiorów zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. g) rozporządzenia nr 1307/2013.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia jest związana z przepisami prawa, a niezgodność z lokalnymi planami ochrony środowiska nie stanowi podstawy odmowy wydania decyzji środowiskowej.

Zgodnie z art. 20 ust. 3a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, ewidencja gruntów w odniesieniu do lasów powinna spełniać wymogi ustawy o lasach, z uwzględnieniem planów urządzenia lasu, a klasyfikacja działki jako lasu nie naruszała prawa.